tag:blogger.com,1999:blog-375011122011-04-21T12:38:45.657-07:00எனது வானத்திற்கு கீழே...சாத்வீகன்http://www.blogger.com/profile/00614498530049746647noreply@blogger.comBlogger351100tag:blogger.com,1999:blog-37501112.post-53120332331300126492008-02-18T11:48:00.000-08:002008-02-18T11:50:11.931-08:00எழுதப் படாத பக்கங்கள்<br />புரட்டி புரட்டி <br />பார்க்கிறேன்.<br />இதை விட எனது <br />வாழ்க்கையை நான் சிறப்பாக <br />எழுதி இருக்க முடியாது.<br /><br />*******<br /><br />காகிதத்தில் கொட்டிய வார்த்தைகள்<br />கதறிக் கொண்டிருந்தன.<br />"நாங்கள் வார்த்தைகள்."<br />"கவிதை என்று எப்படி சொல்வாய் ?"<br /><br />********<br /><br />மீண்டும் பேனா மூடி திறந்தேன்<br />மீண்டும் கவிதையா ?<br />காகிதங்கள் ஓடி ஒளிந்தன.<br />பேனாவை வீசியெறிந்தேன்<br />விசைப்பலகையொன்றில் தட்டச்ச துவங்கினேன்.<br /><br />********<br /><br />எதற்கு இந்த கவிதைகள்<br />அல்லது வார்த்தைகள்.<br />இவை எப்பொருளைப் பாடுகின்றன.<br />இவை எதையும்<br />பாடுவதில்லை.<br />இவ்வரிகள்<br />நான் இருக்கின்றேன்<br />என்பதை உறுதி செய்கின்றன.<br />அவ்வளவே.<br /><br />********<br /><br />ஓடி ஒளிந்த<br />காகிதங்களே !<br />திரும்பி வாருங்கள்.<br />இனி வார்த்தைகளை<br />பிரித்து போட்டு<br />பின் நவீனத்துவம் என்று<br />சொல்ல மாட்டேன்.<br /><br />********<br /><br />இனியும் எழுதுவேன்<br />வார்த்தைகளே<br />அச்சம் வேண்டாம்.<br />நீங்கள் உங்களை வார்த்தைகள்<br />எனச் சொல்லிக் கொள்ளுங்கள்.<br />நான் கவிதை என்று சொல்லிக்<br />கொள்கிறேன்.<br /><br />********<br /><br />எழுதத் துவங்குகிறேன்<br />வார்த்தைகளுக்கு வலிக்காத வண்ணம்.<br /><br />********<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37501112-5312033233130012649?l=saathveegan.blogspot.com' alt='' /></div>சாத்வீகன்http://www.blogger.com/profile/00614498530049746647noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-37501112.post-90407523009837161062007-11-14T16:55:00.000-08:002007-11-14T16:58:38.493-08:00இன்று கந்த சஷ்டி. முருகன் கோயில் தோறும் இது பெருவிழா. முருகன் அசுரன் சூரபத்மனை கொன்று தேவர்க்கு அருளிய நாள்.<br /><br />கந்தன் பிறப்பு.. கந்தன் சிறுவயது திருவிளையாடல்கள்... கந்தன் போருக்கு புறப்பாடு. போரில் அசுரர்களை அழித்தல். பின்னர் வள்ளி தெய்வானையை மணத்தல். இதுதான் கந்த புராணம்.<br /><br />கதையளவில் கந்தபுராணம் பெருமளவில் இராமயணக்கதையோடு ஒத்து வருவதைக்காணலாம்.<br /><br />1. இராமாயணத்தில் இராவணனை கொல்ல இராமன் பிறப்பை தேவர்கள் எதிர்நோக்குதல்.<br />கந்தபுராணத்தில் சூரபத்மனை கொல்ல கந்தன் பிறப்பை தேவர்கள் எதிர்நோக்குதல்.<br /><br />2. இராவணன் சிவபக்தன். தவங்கள் பல இயற்றி வரங்கள் பல பெற்றவன்.<br />சூரபத்மனும் சிவபக்தன். தவத்தின் மகிமையால் சிவத்தின் சக்தியன்றி வேறொன்றால் மரணமில்லையென வரம் பெற்றவன்.<br /><br />3. இராவணனின் தம்பி கும்பகர்ணன். தங்கை அரக்கியாகிய சூர்ப்பனகை. முனிகுமாரர்கள்.<br />சூரபத்மனின் தம்பிகள் தாராகாசூரன், சிங்கமுகன். தங்கை ஆட்டுமுகம் கொண்ட அசமுகி. முனிகுமாரர்கள்.<br /><br />4. இராவணனின் வீரமகன் இந்திரஜித் இந்திரனை வென்றவன்.<br />சூரபத்மனின் மகன் பானுகோபன் சிறுவயதில் சூரியனை பிடித்து தன் தொட்டில் காலில் கட்டிப்போட்டவன்.<br /> <br />5. இராமன் சீதையை சிறைமீட்க போர்தொடுத்தான்.<br />கந்தன் ஜயந்தன் முதலான தேவர்களை சிறைமீட்க போர்தொடுத்தான்.<br /><br />6. போருக்கு முன் இராமனின் தூதனாக அனுமன் கடல்தாண்டி செல்லுதல். சீதையை கண்டு பின் இராவணனிடம் தூதுரைத்து திரும்புதல்.<br />போருக்கு முன் கந்தனின் தூதனாக வீரபாகு கடல்தாண்டி செல்லுதல். ஜயந்தனை கண்டு சூரபத்மனிடம் தூதுரைத்து திரும்புதல்.<br /><br />7. போரில் தன்னை எதிர்ப்பவன் மகாவிஷ்ணுவின் அம்சமே என அறிந்தும் இராவணன் தொடர்ந்து போரிட்டு இறைவன் திருவடியை அடைதல்.<br />எதிர்த்துப் போர்புரியும் குமரன் சிவனின் திருக்குமரனே என அறிந்தும் சூரபத்மன் தொடர்ந்து போரிட்டு மயிலாகவும் சேவல் கொடியாகவும் முருகன் திருவடியை அடைதல்.<br /><br /><br />இரண்டு காவியங்களிலும் காணும் ஒப்புமைகள் மிக அதிகம்.<br /><br />இராமயணம் என்ற வைணவ புராணத்திற்கு இணையான சைவ புராணமாக கந்தபுராணம் மிளிர்கிறது என்று சொல்வாரும் உண்டு.<br />இரண்டில் பழமையானது எது எனப் பார்க்கப் புகின் கந்தபுராணமே பழமையானதாகவும் 18 புராணங்களில் ஒன்றாக, சிவனுக்கு உரிய பத்து புராணங்களில் பத்தாவது புராணமாகவும் மிளிர்கிறது.<br /><br /><br />கந்தன், கடம்பன், குகன், அறுமுகன், சரவணன், செந்தில் ஆண்டவன், தமிழ் கொண்ட முருகன் அசுரனை கொன்று போரில் வென்ற இத்திருநாள் தீமைகள் யாவும் விலகி நன்மைகள் பெருகும் நன் நாள்.<br /><br />இந்நாளில் கந்தனை வணங்குவோம்.<br /><br />ஓம் சரவணபவ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37501112-9040752300983716106?l=saathveegan.blogspot.com' alt='' /></div>சாத்வீகன்http://www.blogger.com/profile/00614498530049746647noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-37501112.post-40524133627851988432007-05-17T08:20:00.000-07:002007-05-17T08:37:15.989-07:00<span style="font-size:85%;"><span style="color:#330099;">இது ஈ-மெயிலில் சுற்றிக்கொண்டிருக்கும் இடஒதுக்கீட்டிற்கு எதிரான கதை....<br />அப்படியே மொழிமாற்றம் செய்து இங்கு தந்திருக்கிறேன்.</span><br /><br />--------------------------<br /><br /><strong>பழைய கதை.. எறும்பும் வெட்டுக்கிளியும்.<br /></strong><br />வெயில் காலம். எறும்புகள் வெயிலையும் பொருட்படுத்தாது கடுமையாக உழைத்து உணவை தங்கள் புற்றுகளில் சேர்த்துக்கொண்டிருந்தன. ஆனால் வெட்டுக்கிளிகள் எதைப்பற்றியும் கவலைப்படாமல் ஆடிப்பாடி நேரத்தை கழித்து கொண்டிருந்தன. அவை எறும்புகளை முட்டாள்கள் என்று கேலி பேசின. வெயில்காலம் போய் குளிர்காலம் வந்தது. எறும்புகள் தங்கள் புற்றில் கதகதப்போடு மகிழ்ச்சியாக இருந்தன. பாவம் வெட்டுக்கிளிகள் உணவின்றி குளிரில் வாடின.<br /><br /><strong>புதிய கதை:</strong><br /><br />எறும்புகள் வெயிலையும் பொருட்படுத்தாது கோடையில் உழைத்து பொருளீட்டின. ஆனால் வெட்டுக்கிளிகள் உழைக்காமல் கேலி பேசி வீணில் பொழுதை கழித்தன.<br /><br />குளிர்காலம் வந்தது. குளிரில் நடுங்கிய வெட்டுக்கிளிகள் பத்திரிகையாளர் கூட்டத்தை கூட்டின. குளிர்காலத்தில் தாங்கள் மட்டும் குளிரில் வாடவும் எறும்புகள் மகிழ்வாக இருப்பதுமான சமூக அவலத்தை அவை சாடின.<br />அனைத்து தொலைக்காட்சிகளும் இந்த கூட்டத்தை ஒளிபரப்பு செய்தன. மேலும் அவை குளிரிலும் பசியிலும் நடுங்கும் வெட்டுக்கிளிகளையும் அதே நேரத்தில் தங்கள் புற்றுகளில் மேஜை முழுதும் உணவுகளை பரப்பி மகிழ்வாக இருக்கும் எறும்புகளையும் காட்டின.<br /><br />உலகமே இந்த பேதத்தை பார்த்தது. பதறியது. எப்படி வெட்டுக்கிளிகள் இவ்வாறு கஷ்டப்படலாம்.<br /><br />அருந்ததி ராய் மற்றும் பலர் எறும்பின் புற்றுமுன் போராட்டம் நடத்தினர்.<br /><br />மேதாபட்கர் பல வெட்டுக்கிளிகளை சேர்த்துக்கொண்டு உண்ணாவிரதம் இருந்தார். வெட்டுக்கிளிகளை இந்த குளிரிலிருந்து காப்பாற்ற அவற்றிற்குகந்த இடமாற்றம் வேண்டுமென கோரிக்கை விடு்தார்.<br /><br />இவற்றை பார்த்த சர்வதேச அமைப்புகள் கோபி அன்னான் போன்றோர் இந்திய அரசாங்கத்தின் வெட்டுக்கிளிகளின் அடிப்படை உரிமைகளை கவனிக்காத போக்கை கண்டித்தனர்.<br /><br />வலைத்தளமெங்கும் வெட்டுக்கிளிகளுக்கு ஆதரவான கட்டுரைகள்.<br /><br />எதிர்கட்சி பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் வெளிநடப்பு செய்தனர். இடதுசாரிகள் மேற்கு வங்கம் மற்றும் கேரளாவில் விசாரணை கமிஷன் வைக்கக்கோரி பந்த் அறிவித்தனர். கேரள அரசாங்கம் எறும்புகள் கடுமையாக உழைப்பதை தடுக்க சட்டம் இயற்றி எறும்புகளுக்கும் வெட்டுக்கிளிக்கும் இடையே சமத்துவத்தை நிலைநாட்டியது.<br /><br />லல்லு பிரசாத் வெட்டுக்கிளிகள் பயணிப்பதற்கென தனி இரயில் பெட்டிகளை ஒதுக்கி அறிவித்தார்.<br /><br />விசாரணை கமிஷனின் முடிவில் 'Prevention of Terrorism Against Grasshoppers Act' [POTAGA] சட்டம் இயற்றப்பட்டது.<br /><br />அர்ஜுன் சிங் வெட்டுக்கிளிகளுக்கு என கல்விநிறுவனங்களிலும் வேலைவாய்ப்பிலும் இட ஒதுக்கீட்டை ஏற்படுத்தினார்.<br /><br />போடாகா சட்டத்தின் படி எறும்புகள் தண்டிக்கப்பட்டு அவற்றின் வசமிருந்த புற்றுகள் கைப்பற்றப்பட்டு வெட்டுக்கிளிகளிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டன. இந்த வைபவத்தை அனைத்து தொலைக்காட்சிகளும் ஒளிபரப்பின.<br /><br />அருந்ததி ராய் இதை 'நீதியின் வெற்றி' என்று கொண்டாடினார்.<br />லாலு இதை 'சமூக நீதி' என்றார்.<br />இடதுசாரிகள் இதை "மக்களின் மறுமலர்ச்சி" என்று கொண்டாடினர்.<br />கோபி அன்னான் வெட்டுக்கிளியை ஐநாவில் உரையாற்ற அழைத்தார்.<br /><br />பல ஆண்டுகளுக்கு பிறகு...<br /><br />எறும்புகள் இடம்பெயர்ந்து யுஎஸ்ஸில் சிலிக்கான் வேலியில் பில்லியன் டாலர் மதிப்புள்ள கம்பனியை நிறுவின.<br />100க்கணக்கான வெட்டுக்கிளிகள் இடஒதுக்கீட்டிற்கு பிறகும் எங்கோ இந்தியாவில் பசியால் இறந்து கொண்டிருந்தன...<br /><br />உழைக்கும் எறும்புகளை உதறித்தள்ளி வெட்டுக்கிளிகளுக்கு ஊட்டிக் கொண்டு இருப்பதால் இந்தியா இன்னும் வளரும் நாடாகவே தொடர்ந்து கொண்டு இருக்கிறது.<br /><br />--------------------<br /><br /><br /><span style="color:#000066;">இந்த கதையின் கருத்தில் எனக்கு எவ்விதத்திலும் உடன்பாடு இல்லை என்பதை மட்டும் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன்.<br /></span><br /><br /><br /><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37501112-4052413362785198843?l=saathveegan.blogspot.com' alt='' /></div>சாத்வீகன்http://www.blogger.com/profile/00614498530049746647noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-37501112.post-78728065667876554222007-05-16T11:48:00.000-07:002007-05-16T12:00:54.084-07:00<span style="font-size:85%;">ஒரு அழகான தீவு.<br /><br />அதில் மகிழ்ச்சி, துக்கம், அறிவு போன்ற பலவற்றுடன் அன்பும் வசித்து வந்தது.<br /><br />ஒருநாள் இன்று இத்தீவு மூழ்கும் என்று அறிவிக்கப்பட்டது.<br /><br />ஒவ்வொரு உணர்வும் தங்கள் படகுகளை தயார் செய்து வெளியேற தயாராகின.<br /><br />அன்புக்கு வெளியேற மனமேயில்லை. அது எந்த ஏற்பாட்டையும் செய்துகொள்ளவில்லை.<br /><br />தீவு மூழ்கும் நேரம் நெருங்கியது. அன்பு உதவி கேட்க முடிவு செய்தது.<br /><br />பணம் மிகப்பெரிய படகொன்றில் சென்று கொண்டிருந்தது.<br />"பணமே. நீ என்னை உன் படகில் ஏற்றிக் கொள்வாயா ?" அன்பு கேட்டது.<br />"முடியாது. என் படகில் நிறைய தங்கம் வெள்ளி இருக்கிறது. உனக்கு இடமில்லை" பணம் மறுத்து சென்றுவிட்டது.<br /><br />தற்பெருமை தன் படகில் கிளம்பிக் கொண்டிருந்தது.<br />"தற்பெருமையே நான் உன்னோடு வரட்டுமா." அன்பு அதனிடம் கேட்டது.<br />"நீ நனைந்திருக்கிறாய். என் படகு ஈரமாகி விடும். உன்னை ஏற்ற முடியாது". தற்பெருமை அன்பை கைவிட்டது.<br /><br />அவ்வழியாக மேலும் மகிழ்ச்சி, துக்கம் போன்ற பலவும் கடந்து சென்றன. எவையுமே அன்பை ஏற்றி கொள்ளவில்லை.<br /><br />அப்போது ஒரு முதிர்ந்த குரல் "அன்பு என்னுடன் வா".<br /><br />அன்பு அடைந்த மகிழ்ச்சிக்கு அளவே இல்லை. நன்றி சொல்லி அந்த முதியவரின் படகில் ஏறி அன்பு தப்பித்தது.<br /><br />அன்பை கரையிறக்கி விட்டு அந்த முதியவர் சென்று விட்டார்.<br /><br />"உதவி செய்த அவர் பெயரை கூட நான் கேட்கவில்லையே" அன்பு வருந்தியது.<br /><br />"அதுதான் காலம்" அறிவு அன்பிடம் சொன்னது.<br /><br />"ஆனால் மற்ற எவரும் உதவி செய்யாத போது காலம் எனக்கு உதவியதே.".<br /><br />"ஆம் அன்பின் அருமை எதையும் விட காலத்திற்குத்தான் தெரியும். அதனால்தான் காலம் உனக்கு உதவி செய்தது." அறிவு விளக்கியது.<br /><br />-----------<br /><br /><span style="color:#330033;">நாம் வாழும்போது பணம், தற்பெருமை, புகழ் இவற்றின் போதையால் உண்மை அன்பை உதாசீனம் செய்கிறோம். காலம் கடக்கும் போது... ஒரு கட்டத்தில் அந்த அன்பை உணர்வோம்.<br /><br />அதே போல் நமது அன்பை யாரேனும் உதாசீனம் செய்தால் அதற்காக வருந்த வேண்டியதில்லை.<br />தொடர்ந்து அன்பு செய்வோம். காலம் செல்ல செல்ல நமது அன்பை அவர்களே உணர்வார்கள்.<br /><br />காலத்ததை போல அன்பின் அருமையை உணர்த்துவது எதுவும் இல்லை. </span><br /><br /><strong>வள்ளுவம்:</strong><br /><br /><span style="color:#000066;">காலம் கருதி இருப்பர் கலங்காது<br />ஞாலம் கருது பவர்.</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37501112-7872806566787655422?l=saathveegan.blogspot.com' alt='' /></div>சாத்வீகன்http://www.blogger.com/profile/00614498530049746647noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-37501112.post-33775216902236981972007-05-15T13:30:00.000-07:002007-05-15T10:16:43.314-07:00<span style="font-size:85%;"><br /><br />அந்த வீட்டில் இரண்டு பெரிய பானைகள் இருந்தன. அந்த வீட்டின் வேலையாள் அவற்றை ஒரு நீண்ட கழியின் இரு முனைகளிலும் கட்டி கிணற்றிலிருந்து வீட்டிற்கு நீர் கொண்டு வருவான். அதில் ஒரு பானை மிக ஒழுங்காவும் மற்றது சிறு விரிசலுடனும் இருக்கும். ஒவ்வொரு முறை நீர் கொணரும் போதும் விரிசல் பானையிலிருந்து நீர் ஒழுகி வீட்டையடையும் போது அதில் பாதி நீர் தான் இருக்கும்.<br /><br />இரண்டு ஆண்டுகளாக இதே போல் நிகழ்ந்து கொண்டு இருந்தது. வேலையாளால் ஒன்றரை பானை நீரை மட்டுமே கொணர முடிந்தது.<br /><br />ஒழுங்கான பானை இதனால் கர்வம் கொண்டு இருந்தது. விரிசல் பானை தனது இயலாமையை நினைத்து வெட்கியது.<br /><br />இரண்டாண்டு தொடர் தோல்விக்கு பின் விரிசல் பானை ஒருநாள் வேலையாளிடம் பேசியது..<br />"என்னை மன்னித்து விடு."<br />"ஏன்?"<br />"இரண்டு ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக என்னால் முழுமையாக நீர் கொண்டு வர முடியவில்லை. நான் வெட்கப்படுகிறேன்"<br />வேலையாள் சிரித்தான்.<br />"நாளை வரும் வழியில் பாதையை நன்கு நோட்டமிடு".<br /><br />மறுநாளும் அதே போல் நிகழ்ந்தது. விரிசல் பானை ஒழுகியவாறே வந்தது.<br />ஆனால் பாதையில் இருந்த மலர்ச்செடிகளை பார்த்தவாறே வந்தது.<br /><br />வேளையாள் விரிசல் பானையிடம் சொன்னான்..<br />"வழியில் இருக்கும் இந்த மலர்ச் செடிகளை பார்த்தாய் அல்லவா. இவை நீ இருக்கும் பக்கத்தில் மட்டும் வளர்ந்திருப்பதைப் பார். உன்னிடம் விரிசல் இருப்பது எனக்கு தெரியும். ஆனால் அதுவும் சாதகமான ஒன்றே. நான் நீ இருக்கும் பக்கத்தில் மலர்ச்செடியின் விதைகளை தூவினேன். உன்னில் ஒழுகிய நீர் அவற்றிற்கான நீராயிற்று. இந்த மலர்கள் நமது வீட்டு பூஜை அறையை அலங்கரிக்கின்றன. இது உன்னால் மட்டுமே சாத்தியமாயிற்று".<br /><br />நாம் அனைவரிடமும் சில குறைகள் இருக்கின்றன. நாம் அனைவரும் விரிசல் பானைகளே. ஆனால் நமது குறைகளுக்காக இயலாமைக்காக நாம் வருந்த வேண்டியதில்லை.<br />நமது குறைகளே நமது நிறைகளாகவும் அமையக்கூடும். அவற்றை ஏற்றுக் கொள்வோம். வாழ்க்கை மகிழ்ச்சியனாதாக இருக்கக் காண்போம். </span><br /><p><span style="font-size:85%;">-----------------------------</p></span><strong>வள்ளுவம்:</strong><br /><br /><span style="color:#000066;">இன்பம் விழையான் இடும்பை இயல்பென்பான்<br />துன்பம் உறுதல் இலன்.</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37501112-3377521690223698197?l=saathveegan.blogspot.com' alt='' /></div>சாத்வீகன்http://www.blogger.com/profile/00614498530049746647noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-37501112.post-90657166733255367892007-05-15T13:09:00.000-07:002007-05-16T07:25:39.104-07:00<span style="font-size:85%;">நமது வாழ்க்கையில் எல்லாமே அவசரம்... ஆத்திரம்... ஆரவாரம்<br />இந்த அவசரத்திலும் ஆத்திரத்திலும் நாம் அடுத்தவரை காயப்படுத்தி நம்மையும் காயப்படுத்திக்கொள்கிறோம். அமைதியற்ற வாழ்க்கைக்கு எது காரணம். நிதானமின்மை. பொறுமையின்மை.<br /><br />----------<br /><br /><span style="color:#000099;">அவன்... சிறுகுடும்பத்தலைவன்... அவனைப்போலவே வேலைக்கு செல்லும் மனைவி.. ஐந்து வயது பெண் குழந்தை...<br /><br />ஒரு நாள் காலை...<br /><br />எட்டு மணி முப்பது நிமிடம்... அலுவலகங்களும் பள்ளிக்கூடமும் ஒன்பது மணிக்கு... வேலைக்கு செல்லும் அவசரம்..<br /><br />காலை உணவு... காபி... மேஜை மீது இருந்த காபியை கைதவறுதலாக கொட்டி விட்டது குழந்தை... அவன் சட்டை மீது காபிக்கறை.<br /><br />கோபம் தலைக்கேறுகிறது அவனுக்கு... குழந்தையை திட்ட துவங்குகிறான்..<br /><br />"சனியனே... சே... சட்டையெல்லாம் நாசம்..." துடைத்துக்கொண்டே அடுத்தடுத்த வசவுகள்.<br /><br />குழந்தை அழுகிறது...<br /><br />மனைவியை பார்த்து திரும்புகிறான்...<br /><br />"கொஞ்சமாவது பொறுப்பு இருக்கா. குழந்தையை பார்த்துக்க கூடாதா...."<br /><br />"ஏன்... நீங்க பார்த்துக்க கூடாதா... காலையிலிருந்து சமையல்ல இருந்து எல்லாம் நானே செய்யறேன். நான் மட்டும் என்ன மிஷினா.."..<br /><br />"ஆமா பெரிய வேலை... குழந்தைய பார்த்துக்கன்ன ஓவரா பேசுற..."<br /><br />சண்டை நீளுகிறது.... நேரம் 8:50..<br /><br />சண்டையில் நேரம் கரைந்ததை உணருகிறார்கள்...<br /><br />ஒருவர் மேல் ஒருவருக்கு கோபம்...<br /><br />மனைவி அவனை திட்டிக் கொண்டே குழந்தையின் உடையை மாற்றுகிறாள்.<br /><br />குழந்தையின் பள்ளி பேருந்து தவறிவிட்டது. மனைவிக்கும் நேரமாகிறது.<br /><br />"நீ ஆட்டோ பிடிச்சு போ.. நான் குழந்தைய பள்ளிக்கூடத்துல விட்டுட்டு போகிறேன்." சட்டையை மாற்றி கொண்டு கிளம்புகிறான்.<br /><br />குறுக்கு வழி... மடக்குகிறார் போலீஸ்காரர்... ஒன் வே.... அவசரம் என்று சொல்லி ஐம்பது ரூபாய் அபராதம் கட்டுகிறான்.<br /><br />பள்ளியில் குழந்தையை இறக்கிவிட அது சோகமாக இறங்கி போகிறது.<br /><br />அலுவலகத்தை சென்று சேர 9:30... தாமதம்... அன்று முழுவதும் அலுவல்களில் தடுமாற்றம்.<br /><br />வரவேண்டிய பிரமோஷன் வரவில்லை.<br /><br />களைத்துப்போய் மாலை வீடு திரும்புகிறான்... காலையில் பாதியில் விட்ட சண்டை தொடருகிறது....<br /><br />நரகத்தை உணருகிறான்...<br /><br /></span>----------------------<br /><br />இதற்கு யார்காரணம்...<br /><br />1) காபியை கொட்டிய குழந்தை...<br />2) குழந்தையை கவனிக்காமல் விட்ட தாய்.<br />3) ஒன்வேயில் மடக்கிய போலீஸ்....<br /><br />யாருமில்லை..... அவனேதான்.... எப்படி.... பார்ப்போம்<br /><br />----------------<br /><br /><br /><span style="color:#000066;">குழந்தை காபியை கொட்டுகிறது...<br /><br />"அச்சச்சோ... தவறிட்டதா... பார்த்து எடுக்கக் கூடாது" குழந்தையை அள்ளி அணைக்கிறான்.<br /><br />குழந்தைக்கும் ஆடைமாற்றி தானும் தன் சட்டையை மாற்றுகிறான்.<br /><br />"அப்பாவும் பொண்ணும் காலையிலேயே உங்க லூட்டிய ஆரம்பிச்சாச்சா.. " மனைவி சிரிக்கிறாள்.<br /><br />பள்ளி பேருந்து வருகிறது. குழந்தை அப்பா அம்மாவுக்கு டாட்டா காண்பித்து சிரித்தவாறு பேருந்தில் ஏறுகிறது.<br /><br />மனைவியை அவள் அலுவலகத்தில் இறக்கிவிடுகிறான்.<br /><br />அலுவலகம் செல்கிறான். 8:57.<br /><br />"பங்சுவாலிட்டியை உன்கிட்டதாம்பா கத்துக்கணும்" பாஸ் மகிழ்கிறார். "உன்னை பிரமோட் பண்ணியிருக்கேன்".<br /><br />மகிழ்ச்சியோடு வீடு திரும்புகிறான்.<br /><br />"டாடிக்கு பிரமோஷன் வந்திருக்கு... நாம அத கொண்டாட சினிமாவுக்கு போயிட்டு அப்படியே வெளிய சாப்பிட்டுட்டு வர்றோம்."<br /><br />"ஏய்..." குழந்தையின் மகிழ்ச்சிக் குரல். மகிழ்ச்சியாக வெளியே செல்கிறார்கள். </span></span><br /><p><span style="font-size:85%;"><span style="color:#000066;">சொர்க்கத்தை உணருகிறான்.<br /></span><br />--------------------------------------------<br /><br /><br />நமது மகிழ்ச்சி நம்மிடம்தான் இருக்கிறது.<br /><br />வாழ்க்கையின் மகிழ்ச்சி திட்டமிட்டு வருவதில்லை. எந்த கணத்திலும் நாம் பொறுமையையும் நிதானத்தையும் கடைபிடிக்கிறோமா என்பதில்தான் இருக்கிறது.</span></p><p><span style="font-size:85%;"></span></p><p><span style="font-size:85%;"></span></p><p><span style="font-size:85%;"></span></p><p></p><br /><br /><span style="font-size:85%;"><strong>வள்ளுவம்:</strong><br /><br /></span><span style="font-size:85%;color:#000066;">மறத்தல் வெகுளியை யார்மாட்டும் தீய<br />பிறத்தல் அதனான் வரும்</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37501112-9065716673325536789?l=saathveegan.blogspot.com' alt='' /></div>சாத்வீகன்http://www.blogger.com/profile/00614498530049746647noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-37501112.post-12547266129479623182007-05-14T06:55:00.000-07:002007-05-14T07:08:27.240-07:00<span style="font-size:85%;"><br /><br />மிகப்பெரிய பேச்சாளர் அவர். 200 பேர் இருந்த ஒரு கூட்டத்தில் உரையாற்றி கொண்டிருந்தார்.<br /><br />அவர் ஒரு 500 ரூபாய் நோட்டை வெளியே எடுத்தார். புத்தம் புதிய சலவை நோட்டு.<br /><br />"நான் இந்த 500 ரூபாயை உங்களில் ஒருவருக்கு தருவதாக உள்ளேன். யாருக்கு வேண்டும். வேண்டும் என்பவர்கள் கை தூக்கலாம்."<br /><br />பல கைகள் உயர்ந்தன.<br /><br />அவர் அந்த 500 ரூபாயை இப்போது கசக்கினார்.<br /><br />கசங்கிய அந்த நோட்டை கையில் வைத்துக்கொண்டு கேட்டார்.<br />"இப்போது இந்த 500 ரூபாய் யாருக்கு வேண்டும்".<br /><br />இப்போதும் பல கைகள் உயர்ந்தன.<br /><br />அவர் அந்த 500 ரூபாயை இப்போது தரையில் போட்டு. கால்களால் மிதித்தார்.<br /><br />"இப்போது இந்த 500 ரூபாய் யாருக்கு வேண்டும்".<br /><br />இப்போதும் பல கைகள் உயர்ந்தன.<br /></span><br /></span><p><span style="font-size:85%;">"நண்பர்களே இப்போது நீங்கள் மிக முக்கியமான படிப்பினையை அறிந்து கொண்டீர்கள். இதோ இந்த நோட்டின் மதிப்பு 500 ரூபாய். நான் கசக்கிய பிறகும் காலில் போட்டு மிதித்த பிறகும் அதன் மதிப்பு மாறவில்லை. இப்போதும் அது உங்களால் விரும்பப்படுகிறது. நமது வாழ்வில் நாமும் இது போலத்தான் பல தருணங்களில் கசக்கப்படுகிறோம் மிதிக்கப்படுகிறோம். சுயமதிப்பை இழந்து விட்டதாக வருத்தப்படுகிறோம். வாழ்க்கையில் வெறுப்படைகிறோம். ஆனால் உண்மையில் நமக்கு எது நடந்தாலும் நாம் நமது உண்மையான மதிப்பை இழப்பதில்லை. வாழ்க்கையில் எவ்வளவுதான் தோற்றபோதும் பிறரால் அவமானப்படுத்தப் பட்ட போதும் நாம் என்றும் நமக்கு உரியவர்களால் விரும்பப் படுபவர்களாகவே இருக்கிறோம். நமது வாழ்க்கையின் மதிப்பு நாம் என்னவாக இருக்கிறோம் எதை உடையவர்களாக இருக்கிறோம் என்பதில் இல்லை. நாம் நாமாக இருக்கிறோமா என்பதில்தான் இருக்கிறது. உங்கள் மதிப்பு உண்மையில் மிக அதிகம். இதை மறவாதீர்"<br /><br />---------------<br /><br /><strong>வள்ளுவம்:</strong><br /><br /><span style="color:#000099;">இன்னாமை இன்பம் எனக்கொளின் ஆகுந்தன்<br />ஒன்னார் விழையுஞ் சிறப்பு.</span></span></p><p><span style="font-size:85%;color:#000099;"></span></p><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37501112-1254726612947962318?l=saathveegan.blogspot.com' alt='' /></div>சாத்வீகன்http://www.blogger.com/profile/00614498530049746647noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-37501112.post-44799254049434641932007-05-11T12:15:00.000-07:002007-05-11T12:18:00.171-07:00<span style="font-size:85%;">உண்மையில் நிகழ்ந்ததாக சொல்லப்படும் கதை இது. (உண்மையான நிகழ்வா என்பது கேள்விக்குரியது.)<br /><br />புத்தம் புதியதாக கார் வாங்கியிருந்தான் அவன். அதன் புதிய மெருகின் மீது மெத்த கர்வம் கொண்டிருந்தான்.<br /><br />ஒருநாள் வெளியே கார் நிற்கும் இடத்தை கண்ணுற்ற அவன் அதிர்ந்தான்.<br /><br />அவனது மூன்று வயது மகன் சுத்தியலால் காரை தட்டிக் கொண்டிருந்தான். கார் சொட்டையாகி கொண்டிருந்தது.<br /><br />கோபம்.. கட்டுங்கடங்காத கோபம்.<br /><br />மகனின் கையிலிருந்து சுத்தியலை பிடுங்கினான்.<br /><br />"இந்த கைதானே சுத்தியால் காரை நாசமாக்கியது" என்று கத்தியவாறு சிறுவனின் கைகளை இழுத்து வைத்து சுத்தியால் நசுக்கினான்.<br /><br />கோபம் தீர்ந்தது. சிறுவனின் விரல்களில் இரத்தம்.<br /><br />"ஐயோ என்ன.. செய்தேன்." அதிர்ந்தான்.<br /><br />மகனை மருத்துவனைக்கு கொண்டு சென்றான்.<br /><br />நசுக்கப்பட்ட விரல்களை நீக்குவதை தவிர வேறு வழியில்லை என்று மருத்துவர் குழு முடிவெடுத்தது. விரல்கள் வெட்டப்பட்டன.<br /><br />மகனின் படுக்கையருகே அமர்ந்து அவன் அழுது கொண்டிருந்தான்.<br /><br />"சாரிப்பா. நான் செஞ்சது தப்பு. காரை சரி செஞ்சிடலாம் இல்லையா..." மகன் தன் கைகளை பார்த்தான்...<br />"இந்த விரல்லாம் திரும்பியும் வளர்ந்துடும் இல்ல"...<br /><br />அவனால் தாங்க முடியவில்லை. அன்றே தற்கொலை செய்து கொண்டான்.<br /><br />-------------------------<br /><br /><span style="color:#000099;"><span style="color:#663366;">ஆத்திரத்தில் அறிவிழந்து பிறரை துன்புறுத்துவதன் மூலம் நாம் சாதிப்பது எதுவுமில்லை.<br />மாறாக அந்த வலி நம்மைத்தான் வந்து அடையும்.</span><br /><br /></span></span><strong><br /><span style="font-size:85%;color:#000099;">வள்ளுவம்:</span></strong><span style="font-size:85%;"><span style="color:#000099;"><br /><br />சினத்தை பொருளென்று கொண்டவன் கேடு<br />நிலத்தறைந்தான் கைபிழையா தற்று.</span><br /><br />----------- </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37501112-4479925404943464193?l=saathveegan.blogspot.com' alt='' /></div>சாத்வீகன்http://www.blogger.com/profile/00614498530049746647noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-37501112.post-17910591178044233012007-05-11T10:58:00.000-07:002007-05-11T10:59:59.464-07:00அந்த சிறுவனுக்கு மிகவும் கோபம் வரும். <br />எத்தனையோ முறை சொல்லிப் பார்த்தார் தந்தை.<br />அவன் கேட்பவனாக இல்லை.<br /><br />ஒருநாள் தந்தை சிறுவனிடம் நிறைய ஆணிகளை கொடுத்தார்.<br /><br />"உனக்கு ஒவ்வொரு முறை கோபம் வரும்போதும் கோபத்தை வார்த்தைகளில் வெளிப்படுத்தாதே. அதற்கு பதில் நமது வீட்டு வேலியில் ஒரு ஆணியை அடித்து வா. " என்றார்.<br /><br />முதல் வாரத்தில் சிறுவன் 25 ஆணிகளை வேலியில் அடித்திருந்தான். நாட்கள் செல்ல செல்ல அவன் அடிக்கும் ஆணிகளின் எண்ணிக்கை குறைந்தது.<br /><br />ஒரு கட்டத்தில் அவனால் அவனது கோபத்தை முழுமையாக கட்டுப் படுத்த முடிந்தது. தந்தையிடம் தன்னால் இப்போது கோபத்தை கட்டுப்படுத்த முடிவதாக அவன் சொன்னான்.<br /><br />அவர் சொன்னார். " எப்போதெல்லாம் உன்னால் கோபத்தை கட்டுப்படுத்த முடிகிறதோ அப்போதெல்லாம் ஒரு ஆணியை வேலியில் இருந்து பிடுங்கு".<br /><br />நாட்கள் சென்றன. ஒரு கட்டத்தில் சிறுவன் வேலியில் தான் அறைந்த ஆணிகள் அனைத்தையும் பிடுங்கி விட்டான்.<br /><br />தந்தை சொன்னார். "மகனே. பாராட்டுகிறேன். இப்போது அந்த வேலியை பார். அதில் ஆணிகள் அடிக்கப்பட்ட இடத்தில் இப்போது துளைகள் உள்ளன. வேலி முன்னைப்போல் இல்லாது இந்த வடுக்களுடன்தான் இனி இருக்கும். கோபத்தில் வெளிப்படும் வார்த்தைகளும் இதுபோலத்தான். இதயத்தில் ஆறாத வடுவை ஏற்படுத்துபவை. கத்தியால் குத்தப்பட்ட வடு ஆறிவிடும். வார்த்தைகளின் வடு எளிதில் ஆறாது."<br /><br />புரிந்து கொண்ட சிறுவன் கோபத்தை முற்றிலும் விட்டொழித்தான்.<br /><br />----<br /><br />வள்ளுவம்:<br /><br />தீயினால் சுட்டபுண் உள்ளாறும் ஆறாதே<br />நாவினால் சுட்ட வடு.<br /><br />-----------<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37501112-1791059117804423301?l=saathveegan.blogspot.com' alt='' /></div>சாத்வீகன்http://www.blogger.com/profile/00614498530049746647noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-37501112.post-1169345794029025492007-01-20T18:15:00.000-08:002007-01-20T23:56:40.303-08:00முன்னொரு காலத்தில் முதன் முதலில் தோன்றிய ஆட்டுக்கு தாடி இல்லை.<br />அதன்பிறகு வந்த ஆடுகளும் அப்படியே. ஆடுகளுக்கு மற்ற உயிரினங்களை பார்க்கும் போது தாங்கள் அழகாக இல்லை என்ற எண்ணம் அதிகமாகியது.<br /><br />சிங்கத்தின் பிடரி.<br />சிறுத்தையின் புள்ளிகள்.<br />புலியின் கோடுகள்.<br />காண்டா மிருகத்தின் கொம்பு.<br />யானையின் தந்தம்.<br />மயிலின் தோகை.<br />கிளியின் மூக்கு.<br />அணிலின் கோடுகள். (இந்த கதைப்படி அணிலுக்கு ஆரம்பத்திலேயே கோடுகள் இருந்தன.)<br /><br />அனைத்தையும் அழகாக படைத்த ஆண்டவன் தங்களை அழகாக படைக்கவில்லையே என்ற எண்ணம் ஆடுகளை ஆட்டிப்படைத்தது.<br />ஆடுகள் எல்லாம் சேர்ந்து தவமிருந்தன. ஆடுகளின் தவம் ஆண்டவனை எட்டியது.<br />அனைவருக்கும் அருளும் ஆண்டவன் ஆடுகளுக்கு அருள மாட்டானா என்ன.<br /><br />ஆண்டவன் ஆடுகளின் முன் பிரத்யட்சமானார்.<br />"ஆண்டவரே எம்மை அழகாக்குவீராக". ஆடுகள் முறையிட்டன.<br />ஆண்டவன் ஆடுகளை எவ்வாறு அழகாக்குவது என்று யோசிக்க தொடங்கினார்.<br />தமது தாவாங்கட்டையிலிருந்த கருகரு தாடியை தடவியபடி யோசனையில் ஆழ்ந்தார்.<br /><br />அதைப்பார்த்த ஆடுகள் ஆகா. ஆண்டவனின் அறிவு அந்த தாடியில்தான் இருக்கிறது போலும். அதனால்தான் அவர் அதை தடவியபடி யோசிக்கிறார் என்று எண்ணின.<br /><br />"ஆண்டவனே. எமக்கு உம்மைப்போல் தாடியொன்றை தந்தருளும்" என்று அவை கோரிக்கை வைத்தன.<br /><br />அன்று முதல் ஆடுகளின் தாடை தாடியால் அலங்காரம் பெற்றது.<br /><br />ஆனால் என்ன ஆடுகளால் தாடியை தடவியபடி யோசிக்க முடியவில்லை. <br />அதற்கு பதிலாக அவை தாடையை ஆட்டியபடி அசைபோடுகின்றன.<br /><br />நீதி: ஆட்டின் தாடி அழகானது அணிலின் கோடுகளைப் போல.<br /><br />(இது சிறுவர் கதை.. இந்த கதை எந்த சமீபத்திய நிகழ்வுடனும் தொடர்புடையது அல்ல)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37501112-116934579402902549?l=saathveegan.blogspot.com' alt='' /></div>சாத்வீகன்http://www.blogger.com/profile/00614498530049746647noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-37501112.post-1169067768034186612007-01-17T12:58:00.000-08:002007-01-17T22:41:23.670-08:00மகர சங்கராந்தி என்றால் என்ன?<br /><br />பொங்கல் மகர சங்கராந்தியாகவும் கொண்டாடப் படுவதாக நாம் அறிவோம்.<br /><br />சூரியனின் பாதையை காலம் காலமாக கவனித்து வந்த நம் முன்னோர் அது குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு தெற்கு நோக்கி நகர்வதை கவனித்தனர்.<br /><br />அவ்வாறு சூரியன் தெற்கு நோக்கி தொடர்ந்து சென்று ஒரு குறிப்பிட்ட நாளில் தனது தெற்கு பயணத்தை நிறுத்தி மீண்டும் வடக்கு நோக்கி நகர்வதை கவனித்தனர்.<br /><br />அவ்வாறு தெற்கு நோக்கிய சூரியனின் பயணம் தஷிணாயணம் என்றும் பிறகு சூரியனின் வடக்கு நோக்கிய பயணம் உத்தராயணம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.<br /><br />இவ்வாறு சூரியன் தனது பாதையில் சென்று மகர ரேகையை சந்திக்கும் நாள் மகர சங்கராந்தி ஆகும். (பார்க்க படம்)<br /><br /><IMG SRC="http://photos1.blogger.com/x/blogger/4965/4043/320/42347/tamilMagara.jpg" BORDER="0" ALT=""><br /><br />அறிவியல் ரீதியாக பார்த்தால் பூமி தனது அச்சில் இருபத்தி மூணரை பாகை சாய்ந்திருந்து சூரியனை சுற்றுவதால் கடக ரேகையில் உள்ள இந்திய துணைக்கண்டத்தில் இருக்கும் நாம் சூரியன் பெருமளவு தெற்கு நோக்கியே சென்று உதிக்க காண்கிறோம்.<br /><br />தென் திசையில் சூரியன் தான் உதிக்கக் கூடிய கடைசி இடத்ததை (மகர ரேகையை) அடையும் நாளே மகர சங்கராந்தி.<br /><br />இம் மகர சங்கராந்தியில் சூரியன் தனது தட்சிணாயணத்தை முடித்து உத்தராயண பயணத்தை துவங்குகிறான்.<br /><br />உத்தராயணம் புண்ணிய காலமாகும். (மகா பாரதத்தில் பீஷ்மன் உத்தராயண புண்ணிய காலத்திற்காக காத்திருந்து பின்னர் உயிர் நீத்தார் என்று அறிகிறோம்.)<br /><br />என்ன நாளை எழுந்ததும் சூரியன் தென்மேற்கில் உதிக்கின்றானா (!!!!!) என்று பார்ப்பீர்கள் தானே :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37501112-116906776803418661?l=saathveegan.blogspot.com' alt='' /></div>சாத்வீகன்http://www.blogger.com/profile/00614498530049746647noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-37501112.post-1168887332651117612007-01-15T10:53:00.000-08:002007-01-16T20:18:35.560-08:00<span style="font-size:85%;color:#000066;"></span><br /><span style="font-size:85%;color:#000066;">(இது நகைச்சுவை பகுதியில் வரவேண்டிய விஞ்ஞான சிறுகதை.... )</span><br /><br />"திஸ் ஈஸ் சம்திங் இன்டரஸ்டிங்..." கிருஷ் விர்சுவல் நெட்டில் தடவிக்கொண்டிருந்தான்..<br /><br />"வாட் ??" இது கலை....<br /><br />"யூ சீ. எக்சாட்லி 1000 ஹியர்ஸ் அகோ... எ ஸ்டோரி கிரியேட்டட் கிரேட் ஹிஸ்டரி"...<br /><br />"வாட் ஈஸ் தட்"..<br /><br />"சம் ரைட்டர் ஸோ கால்டு சுஜாதா ஹேஸ் ரிட்டன் எ ஸ்டோரி... இட் காட் மிக்சட் ரெஸ்பான்சஸ்"..<br /><br />"இன் வாட் லாங்குவேஜ்.."<br /><br />"இன் டமில்...".<br /><br />"ஹோ.. த லாங்குவேஜ் தட் அவர் பொலிட்டீசியன்ஸ் யூஸ் டு கேதர் வோட்ஸ்"..<br /><br />"நோ.. தமிழ் என்னவொரு அருமையான மொழி தெரியுமா... நமது முன்னோர்களின் மொழி. ஒரு ஆர்வத்தில் நான் அதை கற்றுக்கொண்டிருக்கிறேன்..."<br /><br />"பாட்டிதான் தமில் கத்து.. கத்துன்னுதுன்னா... யூ டூ?"<br /><br />"இந்த ஸ்டோரி பார். ஆச்சரியம் இதில் இருக்கும் இருவர் பெயரும் நமது பெயராக இருக்கிறது.<br />ஆச்சரியமாக இல்லை. இதில் சாதி பிரச்சனையால் அயோத்தியா மண்டபம் தாக்கப்பட்ட கதை எழுதப்பட்டுள்ளது."<br /><br />"அயோத்தியா மண்டபம்."<br /><br />"ஆம். சென்னையின் மிகச்சிறந்த இடம். கட்டடக்கலையின் உச்சம். இது சாதி காழ்ப்பால் தாக்கப்பட்ட வரலாற்றை நீ வரலாற்று புத்தகத்தில் படித்திருப்பாய்.."<br /><br />"ப்ச்... ஐ டோன்ட் ரிமம்பர்.."..<br /><br />"2006-07ம் ஆண்டுவாக்கில் இது தாக்கப்பட்டதாக நான் படித்திருக்கிறேன். இந்த கதை அப்போது தாக்கப்பட்ட ஒரு பெரியவரை பற்றியது. அவர் சாதி காரணமாக தாக்கப்பட்டார் என்று இந்த கதை சொல்கிறது."<br /><br />"சாதி.. வாட் ஈஸ் இட்.."<br /><br />"சாதி மீன்ஸ்... கேஸ்ட்... இட் நோ லாங்கர் எக்ஸிஸ்ட்ஸ்"...<br /><br />"கேஸ்ட்... ஐ டோண்ட் அண்டர்ஸ்டாண்ட்"..<br /><br />"இட் கம்ஸ் பை பர்த் தே சே. அப்பர் கேஸ்ட்.. லோயர் கேஸ்ட்... சம் பீப்பிள் டெஸ்டைன்டு டு பி சப்ரஸ்டு பை அதர் செக்ட்ஸ் ஆஃப் பீப்பிள்".<br /><br />"ஐ ஈவன் கேன்ட் இமாஜின் தட்.."<br /><br />"திஸ் ஸ்டோரி ஹேஸ் ஸம்திங் டு டூ வித் தட் கேஸ்ட்.."<br /><br />"ஈஸ் திஸ் ஸ்டோரி தட் கிரேட் ஸ்டோரி..."<br /><br />"திஸ் ஸ்டோரி ஈஸ் ரியல் ட்ராஷ். பட் ஐ யம் வொண்டரிங் அபவுட் தி ஹைப் இட் கிரியேட்டட்"<br /><br />"வாட்"<br /><br />"யூ ஸீ... ஐ சர்ச்டு விர்ச்சுவல்நெட் ஃபார் வள்ளுவர் ஐ காட் ஒன்லி 1000000 ரிசல்ட்ஸ். பட் ஃபார் "சுஜாதா அயோத்யாமண்டபம்" ஐ காட் 5000000 ரிசல்ட்ஸ்."<br /><br />"ரியல்ல்லி... தன் திஸ் சுஜாதா மஸ்ட் பி தி கிரேட்டஸ்ட் ரைட்டர் எவர் இன் டமில்".<br /><br />"எஸ். இட் ஸீம்ஸ் ஸோ. திஸ் ஸ்டோரி கேம் இன் மாகசின் கால்டு குமுதம். நெள ஒன்லி டூ இஷ்யூஸ் ஆஃப் திஸ் புக் ஆர் அவய்லபிள். ஒன் இன் அவர் மியூசியம். அனதர் கான் ஃபார் 1000000 டாலர்ஸ் இன் ஆக்சன் லாஸ்ட் வீக்"<br /><br />"ஓக்கே. இனஃப்.. வாட் ஆர் யூ கோயிங் டு டூ நெள ?" அவள் பார்வையில் ஒரு கிறக்கம் இருந்தது.<br /><br />"ஐ அம் ரீடிங் ரெவ்யூஸ் ஆஃப் திஸ் ஸ்டோரி...."<br /><br />"ஸ்டுபிட்... யூ ஸ்டில் வான்டு டூ கன்டின்யூ திஸ் சில்லி ரீடிங்....."<br /><br />இருவர் கண்களும் சந்தித்தன.<br /><br />சற்று நேரத்தில் விளக்கு மற்றும் விர்ச்சுவல் நெட் அணைக்கப்பட்டது.<br /><br />"தேர் ஈஸ் நோ கேஸ்ட்ஸ். ஆக்சுவலி ஒன்லி மென் அண்டு விமென்".<br /><br />"நாட் ஈவன் தட் டூ. தேர் ஈஸ் நோ டிஃபரன்ஸ் அட் ஆல்".<br /><br />இருந்த அந்த கடைசி டிஃபரன்ஸ் கூட அந்த நேரத்தில் காணாமல் போய்க்கொண்டிருந்தது.<br /><br />---------------------- ----------------------------------------------------<br /><br /><span style="font-size:85%;color:#000066;">(கதையை படிச்சு முடிச்சதும்... கலை என்ன சாதி... கிருஷ் என்ன ஜாதி அப்படின்னு ஆராய்ச்சிக்கண்ணோட பார்க்கின்ற எனதருமை மக்களே..<br />ஆயிரம் வருஷம் ஆயிருச்சிய்யா... சாதி இப்ப உங்க பார்வையில மட்டுந்தாய்யா இருக்கு. நன்றி....)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37501112-116888733265111761?l=saathveegan.blogspot.com' alt='' /></div>சாத்வீகன்http://www.blogger.com/profile/00614498530049746647noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-37501112.post-1168621813659549812007-01-12T07:28:00.000-08:002007-01-12T09:10:13.763-08:00<span style="font-size:85%;">எரிந்து அடங்கியது தீ...<br />மார்கழியின் குளிர் விலகி..<br />தை வரும் பாதை தெரிய..<br />பழமை நெருப்பில் மாய..<br />வந்தது போகி....<br /><br /><br />புதுச்சுண்ணாம்பு சுவர்கள்..<br />புத்தாடை சிறுவர்கள்..<br />தோகை எடை தாங்காமல்<br />சரிந்த கரும்பு...<br />முற்றத்தில் வைக்கப்பட்ட<br />மூன்று கல் அடுப்பு...<br />பொங்கியது பொங்கல் பானை..<br />பொங்கலோ பொங்கல்...<br /><br /><br />வண்ணம் தீட்டப் பட்ட கொம்புகள்..<br />அதில் கட்டப்பட்ட வண்ண பலூன்..<br />தனது கொம்பின் வண்ணத்தை<br />அறியுமோ அந்தக் காளை..<br />மாட்டுப் பொங்கல்.<br /><br />பெரியவர்கள் காலில்<br />விழுந்து எழப்புறப்பட்ட படையொன்று..<br />எத்தனை முறை விழுகிறோமோ<br />அத்தனை முறையும்<br />வரும்படியுடன் எழுந்தவாறு.....<br />காணும் பொங்கல்....<br /><br />பொங்கல் நல்வாழ்த்துக்கள்.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37501112-116862181365954981?l=saathveegan.blogspot.com' alt='' /></div>சாத்வீகன்http://www.blogger.com/profile/00614498530049746647noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-37501112.post-1168375009225999312007-01-09T12:32:00.000-08:002007-01-11T06:03:06.213-08:00<span style="font-size:85%;">1<br />அதோ பார் நிலா. இல்லை சூரியன்.<br />வா அருகே சென்று பார்ப்போம்.<br />விழுந்து இறந்தன விட்டில் பூச்சிகள்.<br /><br />2<br />அப்பாடா இன்று ஓய்வு.<br />சே இந்த பூனை மட்டும்.<br />ஏழை வீட்டு அடுப்பு.<br /><br />3<br />தவளைகள் சத்தம் இன்று அதிகம்.<br />மழைக்காலமா என்ன ?<br />இல்லை வருகிறது தேர்தல்.<br /><br />4<br />நட்சத்திரங்கள் கண்சிமிட்டின..<br />எத்துணை அழகாயிருக்கிறது<br />இந்த குடிசையின் கூரை.<br /><br />5<br />இரும்புக் கதவுகள் இழுத்துப் பூட்டப்பட்டன...<br />காவலுக்கு தடிக் கம்புகளும் கத்திகளும்..<br />தன்னை காப்பாற்றி கொள்ள முடியா கடவுளின் சிலை.<br /><br />6<br />கண்ணன் பிறந்தது காராக்கிரகம்.<br />எனக்கும் அஃதே சுகம்.<br />சிறையில் போலிச் சாமியார்.<br /><br />7<br />நீயன்றி என் வாழ்க்கைக்கு அர்த்தம் இல்லை.<br />தேடிக்கொண்டு இருக்கின்றேன். எங்கு சென்றாய்.<br />இங்கனம் உனது ஜோடியாகிய செருப்பு.<br /><br />8<br />எத்தனை உதறிய பின்னும்<br />எழுத மறுக்கிறது என் பேனா.<br />கவிதையல்லாத கவிதைகள்.<br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37501112-116837500922599931?l=saathveegan.blogspot.com' alt='' /></div>சாத்வீகன்http://www.blogger.com/profile/00614498530049746647noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-37501112.post-1167406084131228872006-12-29T07:25:00.000-08:002007-01-08T17:14:24.596-08:00<span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"><span style="color:#000066;">கடந்து செல்கிறது ஓர் ஆண்டு<br />நடந்தனம் நாம் அதன் வழியில்..<br /><br />மற்றுமோர் ஆண்டு, வரவேற்போம் மகிழ்ச்சியோடு<br />சுற்றமும் நட்பும் சிறக்கட்டும், வளங்கள் பெருகட்டும்.<br /><br />காற்றையும் காலத்தையும் கட்டி வைப்பாரில்லை.<br />சுற்றும் உலகில் மாற்றமின்றி மற்றவை நிலையில்லை.<br /><br />உள்ளிருக்கும் அழுக்காறுகளை உதறித் தள்ளுவோம்.<br />உலகமே நமது சொந்தம் என உவகை கொள்வோம்.<br /><br />இருகரம் நீட்டி வருமாண்டை வரவேற்போம்..<br />இதயங்கள் இணையட்டும், இவ்வாண்டு சிறக்கட்டும்<br /><br />இணைப்பதால்தான் இணையம் என்று பெயரிட்டோம்<br />இனிய தமிழ் இதயங்கள் கருத்துபரிமாறி கலக்கட்டும்.<br /><br />சாற்றினேன் சாத்வீகக் கவிதைப் பாமாலை<br />ஏற்பீர் எமது வாழ்த்துக்களை இந்நாளில்.<br /><br />இந்த ஆண்டு இனிய ஆண்டாய் சிறக்க<br />இல்லங்கள் யாவும் மகிழ்ச்சி பொங்க<br />இணையத் தமிழால் இணைந்த யாவர்க்கும்<br />இதயம் கனிந்த புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள்.<br /></span><br /></span><span style="font-size:78%;">-சாத்வீகன்.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37501112-116740608413122887?l=saathveegan.blogspot.com' alt='' /></div>சாத்வீகன்http://www.blogger.com/profile/00614498530049746647noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-37501112.post-1167376264461068422006-12-28T23:03:00.000-08:002006-12-30T10:51:06.050-08:00<span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">தொன்மையும் இனிமையும் உடையது தமிழ் இசை...<br />துக்கடாவாக துவண்டு இருக்கிறது... </span><span style="font-size:85%;"><br /></span><span style="font-size:85%;">அனைத்து இடங்களிலும் தமிழ் இருக்க வேண்டும் என்ற ஆர்வம் எனக்கு உண்டு. ஆனால் என்னுள்ளே சில கேள்விகள்.<br /><br />எந்த ஒரு கலைவடிவமும் ஆதரிப்பவர்களை கொண்டே வளர்கிறது...<br /><br />தமிழில் இசை வேண்டும் என்று கருத்து சொல்லிவிட்டு ஒதுங்கி விடுவதால் இது சாத்தியமில்லை...<br /><br />இன்றைய நிலையில் தமிழ் இசைக்கு புரவலர்கள் தேவை...<br /><br />அதைவிட முக்கியமாக ரசிகர்கள் தேவை.. தியேட்டர்களில் கானா பாடல்களுக்கு விசிலடித்துக் கொண்டிருக்கும் நமது சகதமிழனின் ரசனை மாறவேண்டும்.. இது சாத்தியமா என்பது யோசிக்கப்பட வேண்டிய விஷயம்...<br /><br />நிச்சயமாக எனக்கு தெலுங்கோ தமிழோ, கர்நாடக இசை வடிவத்தை ரசிக்கும் பொறுமை கிடையாது. இதுதான் சராசரி தமிழ் ரசிகனின் மனநிலையும் கூட.<br /><br />"மேயாத மான்... புள்ளி மேவாத மான்..." என்ற பாடலை இன்று எத்துணை பேர் ரசிக்கிறார்கள். ஒலி அல்லது ஒளி பரப்பப்பட்டால் என்னடா இது இழுவை என்று சொல்பவர்கள்தான் அதிகம்.<br /><br />எம்.கே. தியாகராஜரின் அருமையான பாடல்களை இன்று கேட்பவர்கள் எங்கு இருக்கிறார்கள்.<br />தீப்பிடிக்க தீப்பிடிக்க பற்றி எரியும் சரச பாடல்களின் இடையில் அமுங்கிய தொனியில் மட்டுமே அவர் பாடல்கள் இன்று இருக்கின்றன.<br /><br />எம்.எஸ். அவர்களின் "காற்றினிலே வரும் கீதம்" போன்ற கானங்கள் இன்று திரைப்படங்களில் இடம் பெறாதது ஏன்.<br />குத்துப்பாட்டுக்களை கேட்டுப் பெறும் தயாரிப்பாளர்களால் இது போன்ற பாடல்களை கேட்டுப் பெற்று திரைப்படத்தில் இணைக்க முடியாதா ?<br />சராசரி ரசிகன் இது போன்ற பாடல்களை கேட்கும் மனநிலையில் இன்று இல்லை என்பதை அவர்கள் அறிவார்கள்.<br />கானாவும் குத்துப்பாட்டும் தமிழ் கலாச்சாரமாக தமிழ் திரைப்படங்களில் வெளியாவது இதனால்தான். மக்களால் பெருமளவு ரசிக்கப்படுகின்றன என்ற அளவில் இவையும் தமிழிசையின் ஓர் அங்கமே.<br />ஆனால் தமிழிசை தனது பரந்த தளத்தை இவற்றோடு மட்டும் குறுக்கிக் கொண்டது ஏன் ?<br /><br /><br />இசை இன்று குறிப்பிட்ட ரசிகர்களுக்காக குறிப்பிட்ட கலைஞர்களால் குறுகிய அளவில் வழங்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. அது கூட குறிப்பிட்ட மாதத்தில் மட்டும்.<br /><br />நாம் வெளியே நின்று நமக்கு சம்பந்தம் இல்லாத ஒன்றை விமர்சித்து கொண்டு இருக்கிறோம்.<br /><br />தமிழில் பாடினால் தனக்கு இன்னும் அதிக பேரும் புகழும் கிட்டுமென்ற நிலை உண்டானால் பாடகர்கள் தன்னால் தமிழில் பாடிவிட்டு போவார்கள்.<br /><br />கலை மக்களுக்காக மக்களிடமிருந்துதான் உண்டாகிறது. எந்த ஒரு கலை வடிவத்தையும் மக்கள் மீது திணிக்க முடியாது.<br /><br />சராசரி ரசிகன் தன்னை இக்கலைவடிவத்தோடு இணைத்து பார்க்க முடியாமையால்தான் விலகி நிற்கிறான். தமிழில் பாடல்கள் இந்த இசைவடிவில் கேட்கக் கிடைக்காமையால் அல்ல.<br />இந்த இசைவடிவத்தை அவனால் ரசிக்க முடியவில்லை என்பதால்தான்.<br /><br />சிறந்த மாடர்ன் ஆர்ட் ஓவியம் என்கிறார்கள். பார்த்தால் நமக்கு ஒன்றும் புரிவதில்லை.<br />அதற்காக எனக்கு புரிவது போல் வரை என்று அந்த ஓவியனை நாம் கட்டாயப்படுத்த முடியுமா என்ன. அந்த ஓவிய வகை புரிந்து கொள்ளக் கூடியவர்களுக்காக அவன் வரைகிறான். நமக்கு குப்பையாய் தெரியும் அந்த ஓவியம் ஏதோ ஒருவருக்கு கோடி ரூபாய் மதிப்புள்ளதாக தெரிகிறது. தந்து வாங்கி செல்கிறார்கள்.<br /><br />ஓவியத்தை வாங்காத நாம் வரைபவனிடம் சென்று புரிகின்ற மாதிரி மட்டும் வரையென்றோ, வாங்குபவனை புரிகின்ற மாதிரி ஓவியத்தை மட்டும் வாங்கு என்றோ சொல்ல முடியாது.<br /><br />ஓவியத்தை நாம் வாங்குவதாக இருந்தால் மட்டுமே புரியுமாறு வரையச்சொல்லி கேட்டுப் பெறல் இயலும்.<br /><br />அது போல்தான் இசையும். நமக்கு புரியாத ஒன்றை பாடக்கூடாது என்று கலைஞனை நிர்ப்பந்திக்கக்கூடாது என்று நினைக்கிறேன்.<br /><br />அதே நேரத்தில் நமக்கு புரியும் வகையில் அதை எளிமையாக்கினால் அவனைத் தாங்கி நிறுத்த நாம் இருக்கிறோம் என்ற எண்ணத்தை நாம் ஏற்படுத்தினால் தானாகவே அவர்கள் பறந்து வருவார்கள்.<br /><br />சிம்பிள் எக்கனாமி. சப்ளை அண்ட் டிமாண்ட்.<br /><br />டிமாண்ட் இல்லை. அதனால் சப்ளை இல்லை.<br /><br />சராசரி ரசிகனின் ரசனை அவ்வளவு எளிதாக மாறும் என்று தோன்றவில்லை. எந்த காலத்திலும் எனக்கு கர்நாடக இசை வடிவம் பிடிக்கப் போவதில்லை.<br />தமிழில் வந்துது என்றால் முதல் ஒரு மணி நேரம் ஆவலாக கேட்பேன்.<br />பிறகு என்னடா இது இழுவை என்று போய்க்கொண்டே இருப்பேன்.<br /><br />அதோ அங்கே எனக்கு பிடித்த குத்து மற்றும் கானா பாடல்கள் சுடச்சுட தயாராகி கொண்டு இருக்கின்றன. வரட்டுமா.</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37501112-116737626446106842?l=saathveegan.blogspot.com' alt='' /></div>சாத்வீகன்http://www.blogger.com/profile/00614498530049746647noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-37501112.post-1167118927971929402006-12-25T23:38:00.000-08:002007-01-03T06:15:14.116-08:00<span style="font-size:85%;">அய்யனார் குதிரையோட மூக்குல இருந்து புகை வர்றதை முதல்ல முருகேசுதான் பார்த்தான். அடுத்த நிமிஷம் அவன் பின்னாங்கால் பிடறி பட ஓட ஆரம்பிச்சிட்டான்.<br />ஊருக்குள்ள நுழைஞ்சவன் மூச்சு வாங்க கூட நேரம் எடுத்துக்காம அடுத்த நிமிஷமே கூப்பாடு போடுறான்.<br /><br />"அய்யனாரு.. அய்யனாரு குதிரயில இருந்து புகை. மூக்குல இருந்து புகையா வருது.."<br /><br />பொட்டிகடைகாரருதான் முதல்ல அவன் கத்தனத கேட்டு வந்தாரு.<br /><br />"என்னடா சொல்றே"<br /><br />"அண்ணே.. அய்யனாரு குதிரை மூக்குல இருந்து புகையா வருது. அண்ணே"<br /><br />விஷயம் சுப்பாயி கிழவி காதுல விழுந்திருச்சி. "ஏண்டா முருகேசு என்னடா சொல்லுற. அய்யனாரு குதிர புகைய கக்குதா."<br /><br />"ஆமா. கிழவி."<br /><br />கிழவி புலம்ப தொடங்கினாள். "அய்யனாரே உனக்கு நாங்க என்ன குறை வெச்சோம். உனக்கு படையல் வெக்கலியா. பொங்க வெக்கலியா. கடா வெட்டலியா. செய்யறத சரியாதான செஞ்சோம். ஏன் இந்த சோதன.."<br /><br />கடைக்கு கிளம்பிய கந்தசாமி வாத்தியார் காதுல இந்த புலம்பல் விழுந்துச்சி. அவரும் நேரா அங்கிட்டு வந்து சேர்ந்தாரு.<br /><br />அரசல் புரசலா விஷயம் பரவி ஊரு சனம் மொத்தம் ஒண்ணா சேந்திருச்சி. களத்து மேட்டுல கதிரடிச்சிக்கிட்டு இருந்தவங்க அத அப்பிடியே போட்டுட்டு வந்துட்டாங்க.<br /><br />ஊருக்கு நடுவுல இருந்த அரசமரத்தடியில மொத்த சனமும் கூடிருச்சி.<br /><br />இத்தன கூத்துக்கும் பூஜாரிய காங்கலை.<br /><br />சுப்பாயி பேரன் மணி பூஜாரிய கூட்டிக்கிட்டு வர சைக்கிளை எடுத்துக்கிட்டு போனான்.<br /><br />ஊரு தலைவருக்கு சொல்லி விட இரண்டு பேரு ஓடினாங்க.<br /><br />பத்து நிமிஷம் போச்சி. சனங்க அவங்களுக்குள்ள குசு குசுன்னு பேசிக்கிறாங்க.<br /><br />தலைவரும் பூஜாரியும் ஒருக்கா வந்து சேந்தாங்க.<br /><br />தலைவரு தொண்டய சொருமி பேச ஆரம்பிச்சாரு "ஏன் எல்லாருமா இப்பிடி கூடியிருக்கீங்க.?"<br /><br />"அய்யா, முருகேசு அய்யனார் குதிரை மூக்குல இருந்து புகை வர்றதை பாத்திருக்கறான் ஐயா."<br /><br />"உண்மையா. முருகேசு."<br /><br />"ஆமா ஐயா. புகையான புகை. குதிரை நகர்ற மாதிரி இருந்திச்சி."<br /><br />சுப்பாயி கிழவி மீண்டும் ஆரம்பித்தாள் "நான் அப்பவே சொன்னேன். கேட்டீங்களா. இந்த வருசம் ஐயனாருக்கு வெறுமனே சோறு பொங்கி போட்டு கடா வெட்டாம வுட்டுட்டீங்களே. ஐயனாரு கோபத்தை ஊரு தாங்குமா."<br /><br />பூசாரி எல்லாருக்கும் முன்னாடி வந்தாரு. "ஐயா நாஞ்சொல்ல சொல்ல நீங்களும் வாத்தியாரு ஐயாவுமா சேந்து கடாவெட்ட வேணாம்னு சொல்லிட்டீங்க. இப்ப பாத்தீங்களா."<br /><br />வாத்தியார் எழுந்தார் பூசாரி. "அதுக்கும் இதுக்கும் என்னய்யா சம்பந்தம்?"<br /><br />"ஐயா அய்யனாருக்கு கடா வெட்டாததாலதான் ஐயனாரு சாமி கோச்சுக்கிட்டு புகை கக்குது.. இன்னும் என்னென்ன கேடு வரப்போகுதோ."<br /><br />ஆளாளுக்கு ஏதேதோ பேச ஆரம்பித்தார்கள். ஊரே பயந்து போய் இருந்தது.<br /><br />"முதல்ல சம்பந்தப் பட்ட இடத்துக்கு போவோம் வாங்கய்யா" வாத்தியார் சொன்னதும் எல்லாருமா சேர்ந்து சிலைய பாத்து போனாங்க.<br /><br />இப்பவும் புகை வந்து கொண்டிருந்தது. கிட்ட போற தைரியம் யாருக்கும் இல்லை.<br /><br />வாத்தியார்தான் தைரியமாக போனார்.<br /><br />கிட்ட போனதும் வாத்தியார் சிரிக்க ஆரம்பிச்சாரு. ஜனங்க புரியாம முழிக்குது.<br /><br />"யாருடா அது. வெளிய வா"...<br /><br />பதில் வரலை..<br /><br />"இப்ப வெளிய வரல.. நடக்கறதே வேற..."<br /><br />குதிரையோட உடைஞ்ச கால் வழியா இரண்டு பசங்க குதிச்சாங்க.<br /><br />"ஏண்டா... அய்யனாரு குதிரைக்கு உள்ள உட்காந்து திருட்டுத்தனமா பீடி வலிக்கிறீங்களா.. திருட்டு கழுதைகளா.."<br /><br />அந்த இரண்டு பேருக்கும் அடுத்தடுத்து அடி விழுந்தது வாத்தியாரிடமிருந்து.<br /><br />ஊர் ஜனம் தலையிலடிச்சிக்னு திரும்பி போச்சி.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37501112-116711892797192940?l=saathveegan.blogspot.com' alt='' /></div>சாத்வீகன்http://www.blogger.com/profile/00614498530049746647noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-37501112.post-1166562201641389082006-12-19T13:03:00.000-08:002006-12-25T14:22:35.140-08:00<span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">பேருந்து கிளம்பியது. சென்னை செல்லும் கூட்டம், திங்கள் கிழமை காலை. சென்னை செல்லும் பேருந்துக்கள் பிதுங்கி வழியும் நாள். ஞாயிறு விடுமுறை கழிந்த பின் அலுவலகங்களுக்கு செல்பவர், கல்லூரிக்கு திரும்பி செல்லும் மாணவர்கள் கூட்டத்திற்கு குறைவு இல்லை.<br />படிக்கட்டிற்கு அருகே உள்ள இருக்கையில் அமர்ந்த படி நான்.<br /><br />ஓடி வந்து ஏறிய இளைஞனை எங்கேயோ பார்த்த நியாபகம். முன் வழுக்கை. அவனும் என்னை உற்று பார்ப்பதாக தோன்றியது.<br />நிமிடங்கள் கரைந்தன..<br /><br />எனக்குள் ஒரு சந்தேகம்.. அவனுக்குள்ளும் ஏதோ..<br /><br /><em>"என்னை நியாபகம் இருக்கா.. தலீவா..."</em><br /><br />அந்த கரகர குரல். தலீவா என்று அவன் சொன்ன விதம்.<br /><br /><em>"பிரகாஷ் !!!"</em><br /><br /><em>"கண்டுபுடிச்சிட்டியே.."</em> சிரித்தான்<br /><br /><em>"அடப்பாவி, உன்னை எல்லாம் எப்படி மறப்பேன். எப்படியிருக்கே.."</em><br /><br /><em>"நல்லா இருக்கேன் தலீவா.. நீ எப்படி இருக்க.."</em><br /><br />*********************************************************<br /><br /><span style="color:#000066;">பிரகாஷ்...<br /><br />பிரகாஷ் நான் ஆறாவது சேர்ந்த அதே பள்ளியில் அவனும் சேர்ந்தான், என்னை விட இரண்டு வயது பெரியவன்.<br /><br />தமிழ் வழிக்கல்வி. என்னை போல் அவன் பள்ளிக்கு அருகே இருப்பவனல்ல.<br /><br />இருபது கிலோமீட்டர் தொலைவிலுள்ள கிராமத்திலிருந்து தினமும் பள்ளிக்கு பேருந்தில் வருபவன்..<br /><br />மிக பயங்கரமான பேருந்து அது. எந்த நேரமும் அச்சு முறிவதை போல. ஒரு ஆளுக்கு ஒரு மூட்டை என்ற கணக்கில் அந்த பேருந்து வரும்.<br /><br />பத்தாவது வரை ஒன்றாக படித்தோம். ஆரம்பத்தில் அடித்துக் கொண்டு ஆசிரியரிடம் திட்டு வாங்கி ஒன்றாக முட்டி போட்டு அதன் காரணமாக நண்பர்களாகி, ஒன்றாக கிரிக்கெட் விளையாடி..<br /><br />------<br /><br /><br /><em>"நம்ப கிளாஸ்க்கு லீடர் தேவை.. பொண்ணுங்கள்ல இருந்து லதா.<br />பாய்ஸுக்கு ஸ்ரீதர்..." </em>வகுப்பாசிரியர் வாசுதேவன்.<br /><br /><em>"பிரபுதான் சார் லீடர்.."</em> பிரகாஷின் குரல்..<br /><br />தன்னிடம் டியூசன் படிக்கும் ஸ்ரீதர் லீடராக மறுக்கப்பட்டது அவருக்கு கோபம் மூட்டியது. மறைத்து கொண்டார்.<br /><br /><em>"சரி. போட்டின்னு வந்துருச்சி ஜனநாயகம்தான். ஸ்ரீதர் லீடர்னு சொல்றவங்க எல்லாம் கைய தூக்குங்க.. "</em><br /><br />ஸ்ரீதர் மட்டும் கையை தூக்கிக் கொண்டு இருந்தான். மீதமுள்ள இருபத்தோரு கைகளில் எதுவும் எழவில்லை.<br /><br /><em>"பிரபுதான் லீடர்னு சொல்றவங்க கைய தூக்குங்க.. "</em><br /><br />நான் கையை தூக்கவில்லை. வாசுதேவன் இருபத்தோரு கைகளை எண்ணினார். பிரகாஷ் என்னை பார்த்து கண்ணடித்த படி இரண்டு கைகளையும் தூக்கிக் கொண்டிருந்தான்.<br /><br />இப்படித்தான் நான் பிரகாஷுக்கு தலைவனானேன்.<br /><br />----<br /><br />அவன் முதன் முதலாக காதல் கடிதம் தந்தபோது என்னை அழைத்து சென்றான்..<br /><br />நாங்கள் ஏழாம் வகுப்பு அந்த பெண் எட்டாம் வகுப்பு. பிஎஸ்ஏ எஸ்எல்ஆர் சைக்கிளில் பள்ளிக்கு வருவாள்.<br /><br /><em>"நீ இங்கயே இரு தலீவா.. இதோ வந்துடறேன். "</em><br /><br />என்னை சைக்கிள் ஸ்டான்டின் ஒரு மூலையில் நிற்க வைத்து விட்டு அவளை சைக்கிளோடு நிறுத்தினான்.<br />அவள் முகம் மலர்ந்தது. சற்று நேரம் பேசிக்கொண்டு இருந்தான். ஏதோ கடிதம் கொடுப்பது எனக்கு தொலைவில் இருந்து தெரிந்தது.<br />சற்று நேரத்தில் திரும்பி வந்தான்.<br /><br /><em>"சும்மா ஜாலிக்கு தலீவா. கண்டுக்காத. "</em><br /><br />நான் அதற்குபிறகு கண்டுகொள்ளவில்லை. அவள் அப்பாவுக்கு மாற்றலானதால் அவள் அடுத்த வருடம் எங்கள் பள்ளியில் இல்லை. பிரகாஷும் அலட்டிக்கொள்ளவில்லை.<br /><br />-----<br /><br /><br />பத்தாம் வகுப்பில் நாங்கள். பொதுத் தேர்தல் முடிந்தது.<br /><br /><em>"நான் ஓட்டுபோட்டேன்"</em> என்றான்.<br /><br /><em>"அடப்பாவி உனக்கு பதினேழு வயசுதானே ஆகுது.. "</em><br /><br /><em>"கள்ள ஓட்டு"</em> சிரித்தான். <em> "நாலு தடவை வேற வேற பூத்ல போட்டேன். விரல் மசியை அழிக்கிறதுக்கு நம்ம கிட்ட டெக்னிக் இருக்கு இல்ல."<br /></em><br /><em>"அடப்பாவி.. "</em><br /><br /><em>"நம்ம கட்சி நிக்குது. இந்த வேலைய கூட நாம பண்ணமாட்டமா தலீவா. "</em><br /><br />-----<br /><br />பொதுத்தேர்வு நெருங்கியது.<br /><br /><em>"தலீவா கணக்கு சொல்லி தர்றியா. "</em><br /><br /><em>"உனக்கு கணக்கு நல்லா வருமே பிரகாஷ். "</em><br /><br /><em>"வரும். ஆனா எனக்கு உன்ன மாறி நூத்துக்கு நூறு வாங்கணும். "</em><br /><br /><em>"வீட்டுக்கு வாயேன்.. சேர்ந்து படிப்போம். "</em><br /><br />வந்தான். அம்மா அவனுக்கும் காபி பலகாரம் தந்தார்கள். படித்தோம்.<br /><br />பரீட்சையும் எழுதினோம். முடிவும் வந்தது.<br /><br />நான் வகுப்பில் முதல் மாணவனாக தேறியிருந்தாலும் கணக்கில் மட்டும் 99. அவன் கணக்கில் 100. மற்ற பாடங்களில் சராசரி.<br /><br /><em>"குருவ மிஞ்சிட்டடா. "</em><br /><br />மிகுந்த மகிழ்ச்சியாயிருந்தான்.<br /><br /><em>"பிரகாஷ். நம்ப பள்ளி கூடத்துலயே பிளஸ் ஒன் சேருவயில்லை. "</em><br /><br /><em>"இல்ல தலீவா. நான் பாலிடெக்னிக் படிக்க போறேன். சீட்டு கிடைச்சிரும். "</em><br /><br />அதுதான் நான் அவனை கடைசியாக பார்த்தது.<br /></span><br />********************************<br /></span><br /><span style="font-size:85%;"><em>"நல்லா இருக்கேன் பிரகாஷ். நீ எப்படிடா இருக்க.. என்னடாது இது தலை முடி உள்ள வாங்கிருச்சி. "</em><br /><br /><em>"வயசாவுது இல்ல"</em> சிரித்தான் அந்த இருபத்தி நான்கு வயது இளைஞன்.<br /><br /><em>"அப்புறம். நீ என்ன பண்ற. வேலை பாக்குறியா தலீவா. "</em><br /><br /><em>"இல்லை பிரகாஷ். டிகிரி முடிச்சிட்டு மேல மாஸ்டர்ஸ் படிக்கிறேன். நாம பாத்து ஏழு வருஷம் இருக்கும் இல்ல. நீ என்ன பண்ற.. "</em><br /><br /><em>"உனக்கு தெரியுமே. பாலிடெக்னிக் படிச்சேன். அப்புறமா கொஞ்ச நாள் சும்மா. இப்போ மெட்றாஸ்ல ஒரு கம்பெனியில ஃபுளோர் இஞ்சினியர். "</em><br /><br />மேல் விசாரிப்புகள் தொடர்ந்தன.<br /><br /><em>"ஏதோ பிழைப்பு ஓடுது தலைவா. பேருதான் புளோர் இஞ்சினியர். இரண்டாயிரம் ரூபா தர்றான். "</em><br /><br /><em>"அவ்வளவுதானா. "</em><br /><br /><em>"நான் எல்லாம் என்ன தலீவா உன்னமாதிரியா. உங்க வீட்ல படிக்க வைக்கறாங்க. அம்மா நல்லா இருக்கறாங்களா. நான் உங்க வீட்டுக்கு வந்தா சாப்பாடு போடாம அனுப்ப மாட்டாங்களே. "</em><br /><br /><em>"நல்லா இருக்காங்க. உங்க வீட்ல. "</em><br /><br /><em>"அப்பா மூணு வருசத்துக்கு மின்னாடி இறந்துட்டாரு. கொஞ்சம் நோய் வாய் பட்டு. அவருக்கு அண்ணன் மேல பெரிய கவலை. அண்ணன் சரியா படிக்கல. பத்தாவது நாலு தடவை எழுதி பாஸ் பண்ணான். இருக்கற இரண்டு நஞ்சைய அண்ணன் மேல எழுதிட்டாரு. "</em><br /><br />கேட்டுக்கொண்டிருந்தேன். தொடர்ந்தான்.<br /><br /><em>"உனக்கு தெரியுமே. அண்ணனுக்கு போன வருஷம் கல்யாணம் ஆச்சு, பத்திரிகை அனுப்பினனே. "</em><br /><br /><em>"கிடைச்சிச்சு பிரகாஷ். எக்சாம் டைம் வரமுடியல. "</em><br /><br /><em>"அண்ணன் இப்ப கிளார்க்கு. அப்பா வேலையில இருந்தப்பவே இறந்துட்டாரு இல்ல. சாகறதுக்கு முன்னாடி அப்பா என்னை கேட்டுக்னது ஒண்ணே ஒண்ணுதான். பிரகாஷ், நான் செத்தா கம்பாஸினேட் கிரவுண்டுல புள்ளைக்கு வேலை வரும். நீ அதை உங்க அண்ணனுக்கு விட்டு கொடுப்பியான்னாரு. சரிப்பான்னேன். நீ புத்திசாலி என்னை மாதிரி, என் கவலையெல்லாம் உங்க அண்ணனை பத்திதான். அவனுக்கு ஒரு வழி பண்ணிட்டேன்னா போதும். நீ கையோடும் காலோடும் பிழைச்சிப்ப. சரிப்பான்னு சொன்னேன். சத்தியம் பண்ண சொன்னாரு. பண்ணினேன்.<br />அந்த வேலை அண்ணனுக்கு கிடைச்சிருச்சி. "</em><br /><br /><em>"நீ உனக்குன்னு உங்க அப்பா கிட்ட எதுவுமே கேட்கலியா பிரகாஷ். "</em><br /><br /><br /><em>"இல்லை"</em> சிரித்தான். <em>"அம்மா என்னை கல்யாணம் பண்ணிக்க சொல்லுது. நான் இருக்கற இருப்பு அதுக்கு எங்க தெரியுது. இரண்டாயிரம் ரூபா வாங்கிக்கிட்டு நான் எப்படி கல்யாணம் பண்ணிக்கிறது. எங்க கம்பெனியில அடுத்த வருஷம் சம்பளத்தை அதிகமாக்கறதா சொல்லியிருக்காங்க. மூவாயிரம் ஆக்குவாங்க. அப்ப வேணா கல்யாணம் பத்தி யோசிக்கலாம்."</em><br /><br /><em>"மூவாயிரம் போதுமா. "</em><br /><br /><em>"ஊருக்கு வெளியில ஒரு வாடகை வீடு. வர்றவளுக்கு சாப்பாடு அவ்வளவுதான் நம்மால முடியும். இருந்தாலும் இது போதும். நமக்குன்னு ஒருத்தி பொறந்து இருக்க மாட்டாளா.<br />என் கவலையெல்லாம் அப்படி வர்றவா அம்மாவ பாத்துப்பாளான்றதுதான்.<br />எங்க அண்ணி நான் சொல்ல கூடாது, இப்ப அவங்கதான் அம்மாவ பாத்துங்கறாங்க. ஆனா அம்மாவ ஒழுங்க நடத்தறது இல்லை. "</em><br /><br />கண்கலங்கினான். <em> "நான் கொஞ்சம் வாழ்க்கையில முன்னேறி எங்க அம்மாவ கூட்டி வந்து வெச்சிக்கணும்னு ஆசை. பார்ப்போம். "</em><br /><br />போரூர் வந்தது. <em>"என் கம்பெனி இங்கதான்." </em> பேர் சொன்னான். <em>"இந்த பக்கம் வந்தினா பாரு."</em> சரியென்று தலையாட்டினேன்.<br /><br />நிறுத்தத்தில் இறங்கி கூட்டத்தோடு சேர்ந்து கரைந்து போனான்.<br /><br />அதற்கு பிறகு நான் அவனை பார்க்கவில்லை. அவனைப்பற்றிய செய்தி எதுவுமில்லை.<br /><br />அவன் நல்லமனசிற்கு எங்கு இருந்தாலும் அவன் நன்றாக இருப்பான். நம்பிக்கை மட்டும்.</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37501112-116656220164138908?l=saathveegan.blogspot.com' alt='' /></div>சாத்வீகன்http://www.blogger.com/profile/00614498530049746647noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-37501112.post-1166041839885093872006-12-13T12:19:00.000-08:002006-12-14T12:12:19.926-08:00<span style="font-size:85%;"><span style="color:#000066;"></span></span><br /><span style="font-size:85%;"><span style="color:#000066;">குழந்தை கண்ணன் என்றால் குறும்பல்லவா<br />அழகான அவன் செயல்கள் அமிழ்தல்லவா..</span><br /><br />பழகவே அவனும் நல்ல தோழனல்லவா<br />வழங்கும் தமிழில் நானும்அதை சொல்லவா...<br /><span style="color:#000066;"></span></span><br /><span style="font-size:85%;"><span style="color:#000066;">(குழந்தை கண்ணன்..)</span><br /><br />வெண்ணை பானை உடைத்து சிரிக்கின்றான்<br />உண்டிவில் கொண்டு தயிர்பானை தகர்க்கின்றான்<br />அண்ணன் பலராமன் பலசொல்லி கேளாதவன்<br />கண்ணன் குறும்புகளில் என்றும் குறையாதவன்<br /><br /></span><span style="font-size:85%;"></span><span style="font-size:85%;"><span style="color:#000066;"></span></span><span style="font-size:85%;"><span style="color:#000066;">(குழந்தை கண்ணன்..)<br /></span><br />அரக்கரை அழித்திடவே அவனும் வந்தான்<br />அரவம் ஒன்றின்மேல் நடமாடி நின்றான்<br />உரலொன்றில் அன்னைதான் கட்டி வைத்தால்<br />மரம்மோதி ஆங்கே மோட்சம் தந்தான்.<br /><br /></span><span style="font-size:85%;"><span style="color:#000066;">(குழந்தை கண்ணன்..)<br /></span><br />தின்ன இவன் மண்கொண்டான் என்றே</span><br /><span style="font-size:85%;">அன்னை கேட்க வாய்திறந்து வையகம்<br />தன்னை காட்டியவன் மயங்க வைத்தான்.<br />இன்னும் என்னென்ன இவனே செய்வான்.<br /><br />குன்றொன்றை அவனும் குடையாய் கொண்டான்<br />கன்றுபசுக்கள் யாவிற்கும் அபயம் தந்தான்.<br />இன்றுஇக் கண்ணன் யாது செய்வான்<br />என்று யாவரையும் நோக்கச் செய்தான்.<br /><br /></span><span style="font-size:85%;"><span style="color:#000066;">குழந்தை கண்ணன் என்றால் குறும்பல்லவா<br />அழகான அவன் செயல்கள் அமிழ்தல்லவா...</span><br /></span><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37501112-116604183988509387?l=saathveegan.blogspot.com' alt='' /></div>சாத்வீகன்http://www.blogger.com/profile/00614498530049746647noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-37501112.post-1165945784852202652006-12-12T09:46:00.000-08:002006-12-12T10:55:41.386-08:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/4965/4043/1600/889424/manithanaai.gif"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/4965/4043/320/497755/manithanaai.png" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37501112-116594578485220265?l=saathveegan.blogspot.com' alt='' /></div>சாத்வீகன்http://www.blogger.com/profile/00614498530049746647noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-37501112.post-1165815891771783222006-12-10T21:43:00.000-08:002006-12-13T08:34:45.780-08:00<span style="font-size:85%;">சின்னதா ஒரு கதை சொல்லலாம்னு.. எப்பவோ கேட்ட கதை..<br /><br />புதுசா கல்யாணம் ஆன மாப்பிள்ளை...<br /><br />வேல விஷயமா வெளியூரு போயிக்னாரு..<br /><br />பக்கத்துலய மாமியாரு வூடு...<br /><br />போலன்னா நல்லா இருக்குமா.. பொஞ்சாதி வேற.. எங்க ஊரு பக்கமாத்தான் வேலயா போறீங்க.. எங்க அம்மாவ பாத்து அப்பிடியே இந்த பலகாரத்தையும் குடுத்து வுடுங்கன்னு சொல்லி குடுத்து வுட்டு இருக்கிறாங்கோ...<br /><br />சரின்னு நம்ப புது மாப்பிள்ளையும் வேலை முடிஞ்சதும் சோக்கா மாமியாரு வூட்டுக்கு கிளம்பிட்டாரு..<br /><br />முததடவயா பொஞ்சாதி இல்லாம மாமியாரு வூட்டுக்கு போறாரு..<br /><br />மாப்பிள்ளய பாத்த அவிங்களுக்கு கையும் ஓடல.. காலும் ஓடல...<br /><br />கடுதாசி கூட போடாம இல்ல வந்து நிக்கறாரு..<br /><br />அதுவும் நாளும் கிழமையுமா பாத்து வந்து இருக்கறாரு.. கோழியடிச்சு கூட குழம்பு வெக்க முடியாத நாளுல...<br /><br />சரி.. நல்ல பலகாரமா ஏதாவது செய்யலாம்னு மாமியாரு கொழுகட்ட செஞ்சாங்க....<br /><br />மாப்பிள்ளை இதுக்கு முன்னாடி கொழுகட்டைய சாப்பிட்டதே இல்ல..<br />ரொம்ப புடிச்சி போயி எல்லாத்தையும் தீத்து பூட்டாரு..<br /><br />"அத்த, ரொம்ப நல்லா இருக்கே, இந்த பலகாரம் பேரு என்ன" ன்னு கேட்டாரு.. அத்தையும் வெட்கத்தோட "இது பேரு கொழுகட்டை மருகமனே"ன்னு சொன்னாங்க..<br /><br />இதே மாதிரி பலகாரம் செய்ய என் பொண்ணுக்கும் தெரியும்னு மாமியார் சொன்னதும் மருமகனுக்கு சந்தோஷமாயிடுச்சி...<br /><br />பலகாரம் பேர ஞியாபகம் வெச்சிக்கிட்டு வீட்ல போய் செய்ய சொல்ல வேண்டியதுதான்னு கிளம்பிட்டாரு...<br /><br />பலகாரம் பேரு மறக்காம இருக்க, "கொழுகட்டை, கொழுகட்டை"ன்னு சொல்லிக்கிட்டே போறாரு மாப்பிள்ளை...<br /><br />நடுவில இரண்டு மூணு சின்ன பிள்ளைங்க விளையாடிட்டு இருந்திச்சி..<br />அதுல ஒருத்தன் விளையாட சொல்ல "அத்திரிபாஞ்சா" அப்பிடின்னு சொன்னானா.<br /><br />அத கேட்ட மாப்பிள்ளை கொழுகட்டைய மறந்துட்டாரு..<br />அத்திரிபாஞ்சாவை புடிச்சிகிட்டு "அத்திரிபாஞ்சா, அத்திரிபாஞ்சா"ன்னு சொல்லிக்னே வீடு போய் சேந்தாரு...<br /><br />வீட்டுக்கு போயி பொஞ்சாதிய பாத்து எனக்கு அத்திரிபாஞ்சா செஞ்சி குடுன்னு கேட்டாரு..<br /><br />"அது இன்னாயா இது. புது பலகாரமா இருக்குதே" அப்படின்னு பொஞ்சாதி சொல்ல..<br /><br />வந்துச்சு பாருங்க மாப்பிள்ளைக்கு கோபம்.<br /><br />"இப்பதான் நான் உங்க ஆத்தா வூட்ல அத்திரிபாஞ்சாவை சாப்டுட்டு வர்றேன்.. அவிங்க உனக்கு செய்ய தெரியும்னு சொன்னாங்க.. கழுத தெரியாதுன்னா சொல்ற"ன்னு பாஞ்சாரு..<br /><br />அப்படி ஒரு பலகாரம் எனக்கு தெரியாதுன்னு பொஞ்சாதி சொல்ல கோபம் வந்து பொஞ்சாதிய போட்டு அடிக்க ஆரம்பிச்சிட்டாரு மாப்பிள்ளை..<br /><br />அவளும் அடிக்கு தப்பிக்க அங்க ஓடி இங்க ஓடி அடுப்பங்கரையில புகுந்துட்டா.. அங்க இருந்த வெறகு கட்டைய எடுத்து புருஷன் தலையில ஒரே போடு... அவன் கத்த.. இவ கத்த.. ஒரே ரணகளமா போச்சி..<br /><br />பக்கத்து வீட்டுக்காரங்க எல்லாம் வந்துட்டாங்க...<br /><br />அவிங்க எல்லாம் சேந்து இது இன்னா கூத்துன்னு கேக்க.. புருஷன்காரன் அத்திரிபாஞ்சா செஞ்சு தராத கதைய அவிங்க கிட்ட சொன்னான்.<br /><br />அவங்களும், "இது என்ன அத்திரிபாஞ்சா கேள்வி படாத பலகாரமா இருக்குதே... அதுக்காக பொஞ்சாதிய போட்டு இப்படியா அடிப்பாங்க , <strong>கொழுகட்டை</strong> மாதிரி வீங்கி போய் இருக்குதே"ன்னு சொல்ல..<br /><br /><br />அவன் குதிக்க ஆரம்பிச்சிட்டான்.. "அதேதான்... அதேதான்.. அந்த பலகாரம் பேரு கொழுகட்டை" அப்பிடின்னான்..<br /><br />எல்லாரும் தலயில அடிச்சுக்னு திரும்பி போனாங்க.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37501112-116581589177178322?l=saathveegan.blogspot.com' alt='' /></div>சாத்வீகன்http://www.blogger.com/profile/00614498530049746647noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-37501112.post-1165754861447707292006-12-10T04:41:00.000-08:002006-12-10T20:28:39.836-08:00<span style="font-size:85%;color:#990000;"></span><br /><span style="font-size:85%;color:#990000;"></span><br /><span style="font-size:85%;color:#990000;">உள்ளிருந்து கதறும்<br />கவியுள்ளம்,<br />காகிதத்தில் எழுதப்பட்ட<br />மரபு கவிதையொன்று..<br />கிழித்தெறிகிறேன்..<br />மண்ணின் மாண்பு தெரிய<br />மரபு தந்தால் கொள்ளாத மக்கள்..<br />உயர்ந்த கவிகளை ஒளித்து விட்டேன்...<br />இனி என் கவிதைகள் புலம்பல்<br />மட்டும் செய்யும்..<br />தனிமையை சொல்லும்..<br />காதலில் கதறும்..<br />காமத்தை எட்டி<br />மறைவாய்ச் சொல்லி மகிழும்<br />கவிதைகள்..<br />அவயங்களின் அலறலை<br />பதிக்க பதிக்க<br />கூடுகிறது என் மதிப்பு கவிஞனாய்..<br />என் கவிதையின் உள்ளிருக்கும்<br />மறைபொருளை உணரமுடியாதவனா நீ..<br />எனில் நீ கவிஞனில்லை..<br />உன்னை நான் கவிஞன் என<br />ஒத்துக்கொள்ள புரியாவிட்டாலும் </span><br /><span style="font-size:85%;color:#990000;">புரிந்ததாகவாவது தலையை ஆட்டு.. </span><br /><span style="font-size:85%;color:#990000;">எனக்கே புரியாத ஒன்றை </span><br /><span style="font-size:85%;color:#990000;">நான் எழுதவில்லையா....<br />தொடர்கிறது எனது கவிதை.. </span><br /><span style="font-size:85%;color:#990000;">உள்ளும் புறமும் உணர்வுகளின்<br />மொத்தப் பிழம்பாய்,<br />அமானுஷ்யங்களின் அலறலில்..<br />நான் புதுக்கவிஞன்..<br />எழுதப்பட்ட என் மரபுகள்..<br />என் குப்பைக் கூடைக்கு மட்டும்... </span><br /><span style="font-size:85%;color:#990000;"></span><br /><br /><span style="font-size:85%;color:#990000;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37501112-116575486144770729?l=saathveegan.blogspot.com' alt='' /></div>சாத்வீகன்http://www.blogger.com/profile/00614498530049746647noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-37501112.post-1165516528511075882006-12-07T10:31:00.000-08:002006-12-07T10:37:33.933-08:00<span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="color:#000099;"><span style="font-size:85%;">நண்பனிடம் கோபம் கொண்டேன், உரிமையில்<br />உரத்துச் சொல்ல உருகியது என்கோபம்..<br />உண்டான கோபமொன்று எதிரிமீது என்னுள்ளே,<br />எப்படி சொல்ல என்றிருக்க மேலும் வளர்ந்தது..<br /><br /><br />பயமென்னும் நீர்வார்த்தேன், நித்தம் வளர்ந்தது கோபம்<br />அல்லும் பகலும் என்கண்ணீரை கவர்ந்தபடி.<br />புன்னகையால் கோபம் புதைத்தேன், அதுவே ஒளியாக<br />எனது மெல்லிய திறத்தால் மறைவாக வளர்ந்ததுசெடி.<br /><br />இரவும் பகலும் வளர்ந்தது அது<br />இறுதியில் கனியொன்று கிளையில்.<br />கவரப்பட்டான் எனது எதிரி<br />எனதுஅது என்று அவனறிவான்.<br /><br />திருடும் மனம்கொண்டான் எல்லை தாண்டினான்.<br />இரவொன்றில் அவனும் கனியை கவர்ந்து கொண்டான்.<br />மறுகாலை என்மனம் கொண்ட மகிழ்ச்சி,<br />மரத்தடியில் என்கண் பருகியது அவனது வீழ்ச்சி.<br /><br /><br /><em><span style="color:#003333;">வில்லியம் பிளேக் அவர்களின் <strong>பாய்ஸன் ட்ரீ. - </strong>தமிழில் சாத்வீகன்.</span></em></span><br /><br /><br /><br /><em><span style="font-size:85%;"></span></em><br /><br /><em><span style="font-size:85%;"></span></em></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37501112-116551652851107588?l=saathveegan.blogspot.com' alt='' /></div>சாத்வீகன்http://www.blogger.com/profile/00614498530049746647noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-37501112.post-1165311856938101152006-12-05T01:35:00.000-08:002006-12-10T05:24:19.963-08:00<span style="font-size:85%;">இந்தி படிப்பது குறித்த இரு பதிவுகளை படிக்க நேரிட்டதின் எதிரொலியாய் இப்பதிவு..<br /><br /></span><span style="font-size:85%;">1. <a href="http://www.desikan.com/blogcms/?item=168">तमिल </a>- தேசிகன்<br />2. <a href="http://araiblade.blogspot.com/2006/11/blog-post_30.html">ஹிந்தி ஒயிக.. எக்சாம் ஹால் அக்குறும்பு..</a> அரைபிளேடு</span><span style="font-size:85%;"><br /></span><br /><span style="font-size:85%;">அவர்கள் பதிவில் நான் இட்ட பின்னூட்டமே இங்கு..<br /></span><span style="font-size:85%;"></span><span style="font-size:85%;"><br />-----------------------------------------------------------------------<br />தங்கள் பதிவில் பின்னூட்டிய பலரும், தாங்கள் உட்பட இந்தி படிக்க வேண்டிய அவசியத்தை வலியுறுத்தினர். நானும் உடன்படுகிறேன்.<br /><br />ஆனால் அம்மா ஆடு படிக்க வேண்டிய காலத்திலேயே இந்தி படிக்க துவங்க வேண்டும் என்பதில் எனக்கு உடன்பாடு இல்லை..<br /><br />குழந்தைகளிடம் தமிழே முழுதாய் துவங்காத நிலையில் இந்தியை துவங்குவதால் குழந்தைகள் தமிழிலும் இந்தியிலும் அரை குறைகளாக போய் விடும் ஆபத்து இருக்கிறது.<br /><br /><br />தமிழகத்தில் இன்றும் துவக்க கல்வியும் நடுநிலை கல்வியும் எட்டாத நிலையில் இருக்கும் நிலையில் அரசுப்பள்ளிகளில் அரசே இந்தியை திணிக்க வேண்டும் என்பது நினைத்தும் பார்க்க முடியாத ஒன்று..<br /><br />இந்தி மட்டுமல்ல எந்த மொழியையும் கற்க வயது ஒரு தடையில்லை..<br /><br />நான் தமிழ் மீடியம். ஆங்கிலம் மூன்றாவது வகுப்பில்தான் துவங்கினேன்.<br />இந்தியை எட்டாம் வகுப்பில் பள்ளிக்கு வெளியில் துவங்கினேன். பிராத்மிக் முதல் பிரவீன் வரை நான்கு ஆண்டுகள் படிப்பு. இந்தியில் கவிதைகள் புரியுமளவுக்கு..<br /><br />ஓரளவுக்கு இந்தியையும் தமிழையும் வேறுபடுத்தி பார்க்கும் வயதில் இந்தி படித்ததால் எனது தமிழ் எந்த விதத்திலும் தேயவில்லை.<br /><br />பிஞ்சுகளிடையே தமிழுக்கு பதில் இந்தி என்பது எனக்கு எவ்விதத்திலும் ஒத்துக் கொள்ளக் கூடியது இல்லை. </span><br /><p><span style="font-size:85%;">நன்றி </span><span style="font-size:85%;"><br /><br />सात्वीगन‌ / சாத்வீகன்<br /><br /></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">------------------------------------------------------------------------------------------------------------</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37501112-116531185693810115?l=saathveegan.blogspot.com' alt='' /></div>சாத்வீகன்http://www.blogger.com/profile/00614498530049746647noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-37501112.post-1165166512391694072006-12-03T09:20:00.000-08:002006-12-03T18:42:30.233-08:00கிராமங்களில் கார்த்திகை...<br /><br />கார்த்திகை திருநாள் தீபங்களின் திருநாள்.<br />இருளை விளக்கி அருளை பெருக்கும் ஒரு நாள்.<br />கார்த்திகை செல்வன் கந்தனையும், அடிமுடி காணா அண்ணாமலை தீபத்தையும் இந்நாள் தொழுதல் சிறப்பு. <br /><br />கிராமங்களில் வீடு தோறும் ஏற்றி வைக்கப்பட்ட விளக்குகள் கார்த்திகையின் புகழை சொல்லாமல் சொல்லும். <br />அழகான அகல் விளக்குகள். மண்ணால் செய்து சுட்ட விளக்குகள். <br />அவரை இலையையோ அல்லது வேறு அகன்ற இலைகளையோ கொய்து, அவற்றின் மீது சாண உருண்டையை திரட்டி வைத்து, அதன் மீத அகல் விளக்கினை பொருத்தி, எண்ணையும் திரியும் இட்டால் தீபம் தயார். வீட்டின் வாசலிலும், மாடங்களிலும் விளக்குகளை பொருந்தவே வைத்து அந்தி சாயும் நேரத்தில் இவ்விளக்குகளை கிராமங்களில் மக்கள் ஏற்றி வைப்பதை காணலாம். <br /><br />கார்த்திகை தீபம் என்றால் சுற்றப்படும் மாவலிகள் மனதில் முதலில் வரும். சிறுவர்கள் பனம் பூவையும், கரியையும், உப்பையும் மூன்றையும் தீப்பிடிக்க தக்கவகையில் துணி மூட்டையாக்கி அதை எருக்கம் குச்சிகளை மூன்றாக எடுத்து அதனிடையே வைத்து கட்டி மாவலியாக்குவர். இதனை நெருப்பேற்றி தலைக்கு மேல் சுற்ற பொறி பறக்கும். தொடர்ந்து சுற்ற பொறி பறந்து ஒரு நெருப்பு வட்டமாய் காட்சி தரும். நான்கைந்து சிறுவர்கள் ஒரே நேரத்தில் மாவலி சுற்ற பார்க்க கன ஜோராய் இருக்கும். <br /><br />கார்த்திகை விளக்குகள் சகல செல்வத்தையும் நமக்கு கொண்டு வருவதாக ஐதீகம்.<br />செல்வத்திருமகள் இலக்குமி இல்லந்தோறும் வரும் நாள் இந்நாள். அவளை வரவேற்கும் முகமாய் விளக்குகள் ஒளிருகின்றன.<br /><br />இங்கே ஒரு சின்ன கதை கிராமத்து வழக்கிலேயே...<br /><br /><em>ஒரு ஊருல ஒரு பெரிய ராசா இருந்தாரு.<br /><br />அவரு ஒரு தடவ காட்டுக்கு வேட்டையாட போகும் போது பரிவாரத்தை விட்டு தனியா போயிட்டாரு... <br />ராசாக்கு நல்ல தாகம்..<br />தண்ணி, தண்ணின்னு தேடறாரு..<br />எங்கியும் கிட்டல.. கொஞ்சம் தலசுத்தலா போயிருச்சு ராசாவுக்கு.<br />அப்ப அந்த பக்கமா காட்டுல தேன் எடுக்க போன பொண்ணு ஒருத்தி இராசாவ பார்த்தா..<br />கையில இருந்த தேனை இராசாவுக்கு குடுக்கவும் இராசாவுக்கு உயிர் வந்தது.<br />"ஏய்.. பொண்ணு நீ எனக்கு உசுரை கொடுத்து இருக்க. என்ன வேணும் கேளு"ன்னாரு ராசா..அந்த பொண்ணு யோசிச்சா.. ராசாகிட்ட என்ன கேக்கறது.. பொண்ணும் மணியும் கேட்டா என்ன மாதிரி கிராத்து பொண்ணு அத எங்க பத்திரப்படுத்திரது...யோசிச்ச அந்த பொண்ணு "ராசா. இந்த தீபத்துக்கு யாரும் தீபம் ஏத்த கூடாது நான் மட்டுந்தான் ஏத்தலாம்னு உத்தரவு போடுங்க" அப்படின்னு கேட்டுக்கிட்டா..ராசாவும் இன்னாடா இது புது வகையான கோரிக்கையா இருக்குதேன்னுட்டு சரி சொல்லி அப்படியே ஒரு உத்தரவா போட்டாரு. <br /><br />தீபமும் வந்திடுச்சி. ராசா போட்ட உத்தரவால ஊரே இருண்டு கிடக்கு, அரண்மணயோட சேத்துதான். ஊரோட மூலயில ஒரு ஓல குடிசையில மட்டும் அகல் விளக்குங்க எரியுது. ராசாவோடா மேய்ச்சலுக்கு போன பசுமாடுங்க சாயங்காலம் ஆனதும் வீடு திரும்புது. வெளிச்சமா இருக்கிற இடம்தான் அரண்மனைன்னு நினைச்சி மாடுங்க எல்லாம் அந்த பொண்ணோட வீட்டுக்கு போயிடுச்சி.. அந்த கால வழக்கப்படி விளக்கு வச்சதும் மாடுங்க எந்த வீட்டுக்கு போகுதோ அவங்களுக்குதான் அந்த மாடுங்கள்லாம் சொந்தம். அத்தினி மாடுங்களும் அந்த பொண்ணுக்கு சொந்தமாயிடுச்சி.. அந்த பொண்ணு அந்த ஊருலயே பெரிய பணக்காரியாயிட்டா.. அதுக்கப்புறம் பெரிய இடத்துல கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டு ஜாம் ஜாம்னு இருந்தாளாம் அந்த பொண்ணு.</em><br /><br />இந்த கதை கார்த்திகை தீபத்தை பற்றி மக்களிடம் வழங்கிய கதை. நான் சிறுவயதில் கேட்டது. கதை சொல்லிகள் இன்று இல்லாததால் காற்றோடு மறைந்து கிட்டத்தட்ட மறைந்து விட்ட கதை...<br /><br />அனைவருக்கும் தீபத்திருநாள் வாழ்த்துக்கள்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37501112-116516651239169407?l=saathveegan.blogspot.com' alt='' /></div>சாத்வீகன்http://www.blogger.com/profile/00614498530049746647noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-37501112.post-1165070716379922392006-12-02T06:39:00.000-08:002006-12-10T22:20:03.590-08:00தமிழ்க்கடவுள் முருகன், பக்தர் மனதில் குடியிருக்கும் குமரன், செந்தமிழ் விளைந்த செந்தில் நாதன் சென்னையில் எங்கெல்லாம் இருக்கிறார்..<br /><br /><strong>வடபழனி</strong><br /><br />சென்னையில் முருகன் என்றதும் யாவருக்கும் முதலில் நினைவில் வரக்கூடியவர் வடபழனி முருகனே. வடபழனி வீற்றிருக்கும் வடிவழகு. பக்தர் தமக்கு அருளும் தனிப்பாங்கு. மிகவும் பரபரப்பான கோவில் இது, எத்துணை சினிமா பெட்டிகள் இங்கு பூஜித்து எடுக்கப்பட்டிருக்கும். எத்தனை புது வண்டிகள் இங்கு பூஜை செய்யப்பட்டிருக்கும். ஒரு நல்ல முகூர்த்த நாளில் காலை கோவில் சென்றால் குறைந்தது ஐந்து திருமணங்களாவது இங்கு நிகழக்காணலாம். பிரகாரங்களில் ஆஞ்சனேயனும், அருணகிரியாரும் இக்கோவிலின் சிறப்பு.<br /><br /><strong>பாலதண்டாயுதபாணி</strong><br /><br />தேனாம்பேட்டையில் எல்டாம்ஸ் ரோட்டில் அத்தனை பரபரப்புகளையும் தாண்டி அமைதி தவழ குடிகொண்டு இருக்கிறார், பால தண்டாயுத பாணி. கோவிலில் சிவனும், மரத்தடியில் பிள்ளையாரும் பாங்காய் இருக்க பக்தருக்கு அருள் பாலிக்கும் பாலதண்டாயுதபாணியை இங்கு காணலாம்.<br /><br /><strong>கந்தகோட்டம்</strong><br /><br />சென்னையில் பூக்கடையில் சென்னை மருத்துவ கல்லூரியில் இருந்து சற்றே நடக்கக் கூடிய தொலைவில் இருக்கிறார் கந்தசாமி. மூர்த்தி சிறியது, கீர்த்தி பெரியது. கந்தன் இருக்குமிடம் கந்தகோட்டம் எனத்துவங்கும் கானா பாடலை திரைப்படத்தில் கேட்டிருப்பீர்கள். இத்தலம் சென்னையின் இதயப்பகுதியில் அமைந்து இங்கிருக்கும் வணிகர் தொழும் தெய்வமாய் உள்ளது.<br /><br /><strong>சிங்காரவேலன்</strong><br /><br />மயிலையில் கயிலைநாதனும் கற்பகமுமே சிறப்பு என்றால், அருகிலேயே பிரகாரத்தில் இருக்கிறார் சிங்கார வேலன். ஆறுமுகனாக அருளும் பொருள். மயிலாப்பூர் கபாலி கோவிலில் கந்தன், சீர்மிகு சிங்கார வேலன். மயிலை அமர்ந்த மயில் வாகனன்.<br /><br /><strong>குன்றத்தூர்</strong><br /><br />குன்றத்தூரில் குன்றில் இருக்கிறார் குமரன். நகரின் பரபரப்புகளை தாண்டி.<br />போரூரில் இருந்து பத்து கிலோ மீட்டர் தாண்டி. பல்லாவரத்தில் இருந்து பம்மல் வழியாகவும் செல்லலாம். அழகிய குன்று. படிகளில் ஏறியும் செல்லலாம். அல்லது வாகனத்தில் மலையில் ஏற இருக்கிறது ஓர் பாதை. ஏறிச்சென்றால் சென்னை முழுதையும் உயர்ந்த இடத்தில் அமர்ந்து தன் அருள்பார்வை பார்த்தவாறு இருக்கிறான் குன்றுதோறும் அமர்ந்து குன்றத்தூரிலும் அமர்ந்த இறைவன்.<br /><br /><br /><strong>அறுபடையப்பன் கோவில்</strong><br /><br />பெசன்ட் நகரில் கடலோரத்தில் அட்ட லட்சுமி கோவிலைதாண்டி சென்றால், கடல் புரத்திலேயே அமைந்திருக்கிறது அறுபடையப்பன் கோவில். ஆறு படைவீடுகளில் அமர்ந்த முருகனை ஒரே இடத்தில் காணக்கிடைக்கிறது. பழனி, பழமுதிர்ச்சோலை, திருத்தணிகை, திருச்செந்தூர், சுவாமிமலை, திருப்பரங்குன்றம் ஆகிய ஆறுதலங்களின் முருகனையும் ஒரே இடத்தில் காணக்கிடைத்தல் எத்துணை அருமை.<br /><br /><strong>சோளிங்க நல்லூர்</strong><br /><br />பழைய மகாபலிபும் சாலையில் அந்த முகப்பு முருகன் கோவிலை கட்டியம் கூறி நம்மை வரவேற்கிறது. சற்று தொலைவு சென்றால் ஓர் அழகிய நந்தவனம். நந்தவனத்தில் நடுநாயகனாய் ஆள் அரவமற்ற ஓரிடத்தில் அமைதியின் ஓர் உருவாய் குமரன். பிரகாரத்தில் வீரபாகு, அனுமன், சப்தகன்னிகள். நிசப்தம் எங்கும், அமைதி,அமைதி மட்டும்.<br />வண்டுகளின் சத்தம் மட்டும் கேட்கும் ஓரிடத்தில் வடிவழகனை காணுதல் எத்துனை ரம்மியமாக இருக்கிறது.<br /><br /><br /><strong>குமரக்குன்று</strong><br /><br />குரோம்பேட்டையில் சிறிய குன்று, அதில் ஒய்யாரமாய் வீற்றிருக்கிறான் குமரன். எம்.ஐ.டி. கல்லூரி முகப்பிலிருந்து சற்று உள்ளே நடந்து செல்லும் தொலைவில் இருக்கிறது, இச்சிறு குன்று. குன்றின் கீழே அனுமன் மற்றும் பெருமாள் கோவில்கள். பிறகு குன்றின் கீழுள்ள விநாயகனை வணங்கி ஏற, பாதி படிகளை தாண்டியதும், சிவனும் சிந்தையில் நிறைந்த தேவியும். அத்தனை படிகளையும் தாண்டி சென்றால் பாங்குடனே பரிமளிக்கும் முருகன். அற்புதமான கோவில்.<br /><br /><br />சென்னையின் சுற்றுப்புறம் யாவும் செந்தில் நாதன் அமர்ந்து சென்னையை சிறப்பித்துக் கொண்டுள்ளமை, சொல்ல சொல்ல இனிமையன்றோ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37501112-116507071637992239?l=saathveegan.blogspot.com' alt='' /></div>சாத்வீகன்http://www.blogger.com/profile/00614498530049746647noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-37501112.post-1165041566859164012006-12-01T22:31:00.000-08:002006-12-04T07:11:24.393-08:00<span style="font-size:85%;">தெய்வங்கள் ஆயிரம் இங்குண்டு. மண்ணின் மகிமை சொல்லும் தெய்வங்கள் அதில் எத்தனையுண்டு...<br /><br />முனீசுவரன், கருப்புசாமி, காத்தவராயன், ஐயனார், கன்னி சாமி...<br /><br />இவை மக்களோடு இணைந்த தெய்வங்கள்.. கிராமங்களின் காவல் தெய்வங்கள்..<br /><br />காலங்கள் மாறி கணினி மயமாகி போன பின்னும் வேல் கம்புடன் தன்னை தாண்டி செல்லும் கேபிள் கம்பிகளையும், தார் சாலைகளையும், மின்சார கம்பிகளையும் கண்டபடி அமைதியாகவும் கம்பீரமாகவும் நிற்கும் இக்கடவுளரை கிராமம் தோறும் காணலாம்.<br /><br />பெரும்பாலும் ஊரின் எல்லையிலேயே நிற்கும் தெய்வங்கள் இவை..<br /><br />மண்ணின் மணம் கமழ வரும் மாரியம்மனும் அவ்வண்ணமே...<br /><br />மாரி யாவது மழை... மழை வேண்டி குடியானவர்கள் தொழும் கொற்றவையாக மக்கள் தெய்வமாக உயர்ந்து நிற்பவள் மாரி...<br /><br />அமைதியான ஊர்..<br /><br />ஊரோடு அருகிருக்கும் ஏரி...<br /><br />ஏரியின் மதகுகளை தாண்டி சென்றால் ஆளரவமற்ற வேலிகாத்தான் முட் செடிகள்...<br /><br />அழகாய் வீற்றிருக்கிறாள் அந்த அம்மன்..<br /><br />பெயர் நடவாழி அம்மன்..<br />அன்பு ததும்பும் முகம்...<br />கருணை சொரியும் கண்கள்...<br />கிராமத்து மக்களின் காவல் தெய்வமவள்..<br /><br />நடவாழி அம்மன் என்று பெயர்..<br />செல்லும் வழிக்கு துணை வரும் தெய்வம்...<br /><br /><br /><br />ஊர் சத்தமும் உலக்கை சத்தமும் கேட்காத தொலைவில் அமர்ந்து ஊரை காப்பவள்...<br /><br />உலக்கைகள் ஒழிந்த கிரைண்டர் காலத்திலும் கிரைண்டர் சத்தம் கேளாத் தொலைவிலேய இருக்கும் தாய்...<br /><br />எத்துணை மக்கள் தொழுகிறார்கள் அவளை...<br /><br />அது விழாக்காலம்... வருடம் ஒரு முறை ஊர் கூடி பொங்கல் வைக்கிறது அத் தெய்வத்திற்கு...<br /><br />திருவிழாக்கோலம் எங்கும்... திருவிழாவின் கடைகள்... குச்சி ஐஸ், மண்ணில் செய்த சொப்புகள், பலூன்காரர்கள், வளையல்காரர்கள், பிளாஸ்டிக் பொம்மைகள், மண்ணில் செய்த கடவுளர் பொம்மைகள், சிறிய தள்ளிச் செல்லக் கூடிய ரங்க ராட்டினம், சத்தமிட்டமிட்ட இங்கும் அங்கும் ஓடும் சிறுவர்கள், அவர்களை விரட்டி பிடிக்க முடியாமல் பெரிய மூங்கில் கூடைகளில் படையலுக்கு வேண்டியதை கொண்டு வரும் பெண்கள்...<br /><br />ஏற்கனவே வந்து மண்ணில் எருமட்டைகளை பரத்தி பத்த வைத்து அதில் பாத்திரங்களை வைத்து சோறு பொங்கும் பெண்கள்...<br /><br />அரிசி குக்கர்களிலேயே சோறு வைத்து உண்ட நமக்கு பொங்க சோறு தேவாமிர்தம்...<br /><br />அம்மனை தரிசித்து வலம் வர அட்ட லட்சுமிகளும் அருகில், நவகோள்களும் நம்மையும் சுற்று என அழைக்க சுற்றி விட்டு வெளியேறினால், வெளிபிரகாரத்தில் நிற்கிறாள் துர்க்கை...<br /><br />சற்றே தள்ளி வர அரச மரமும் அதனடியில் மேடையும், கற்களை குடைந்து அழகாக வடிக்கப்பட்ட நாக சர்ப்ங்களும்... நாக தேவதைகளை ஒரு சுற்றி வந்தால்..<br /><br />ஓரமாய் இருந்து ஒய்யாரமாய் அழைக்கிறார் முனீஸ்வரர்... முன்னால் மக்களிட்ட படையல்கள்... வாழை, பொரி, சுருட்டு....<br /><br />தாண்டி வர தனியாய் இருக்கிறது துளசி மாடம்...<br /><br />தள்ளி சற்று தொலைவில் புற்றுக்கோவில், பால் ஊற்ற வைக்கப்பட்ட மண் வட்டு, உடைத்து ஊற்றப்பட்ட முட்டைகள்...<br /><br />கடந்து வந்தால் இருக்கிறது கன்னி சாமி. கன்னி சாமி என்பது பொம்மைகள், மண்ணால் செய்யப்பட்டவை, ஒன்று அல்ல பல பொம்மைகள் அருகருகில், ஓரடிக்கும் மிகாமல்...<br /><br />ஒரு சில ஒடிந்து...<br />"கன்னி சாமின்னா அப்படிதான்... புதுசா செஞ்சு வச்சாலும் இந்த கன்னிங்க அதுங்களுக்குள்ளயே சண்ட போட்டுக்கும்.. அப்புறம் ஒடஞ்சு போயிடும்..".<br />"சரி பெரியவரே."<br /><br />"கன்னி சாமிக்கு புடிச்சதும் சுருட்டுதான்... இந்த கன்னிங்க இங்க இருக்கின்ற மக்களின் குல தெய்வம்... கன்னிய கும்பிடறவங்களுக்கு கறுப்பு கிடையாது.. அதாவது கறுப்பு கயிறு கட்ட கூடாது.."<br /><br />"அப்படிங்களா."<br />"ரொம்ப நன்றி. சரி வர்றங்க"<br /><br />அப்பாடா எல்லா சாமியும் கும்பிட்டுட்டடோம் அப்படின்னு வெளிய வந்தா...<br /><br />ஒரு சாமி என்ன கண்டுக்கவே இல்லையே அப்படின்னு முறைச்சு பார்த்த மாதிரி இருந்தது...<br /><br />அடடா.. பிள்ளையாரப்பா.. இந்த மக்கள் வெள்ளத்தில் உங்களை, முழுமுதற் பொருளை கண்டு கொள்ளாமலேயே உள்ளே போய் விட்டேனா என்ன.. கூரை வேண்டாம்.. கோபுரம் வேண்டாம்.. ஒரு அரச மரத்தடி போதும் என்று அமர்ந்த அண்ணலே... இதோ என் தோப்புகரணங்கள் உனக்கு சமர்ப்பணம்..<br /><br />சென்று வருகிறேன் பிள்ளையாரே, மீண்டும் அடுத்த திருவிழாவன்று திரும்பி வருகிறேன்... </span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37501112-116504156685916401?l=saathveegan.blogspot.com' alt='' /></div>சாத்வீகன்http://www.blogger.com/profile/00614498530049746647noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-37501112.post-1164850088935827152006-11-29T17:16:00.000-08:002006-12-11T05:45:47.793-08:00<span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">கம்பன் காட்டும் குகப்படலம். </span><br /><span style="font-size:85%;">இராமன் நாடு நீங்கி காடு போகிறான். கடக்க ஒரு கங்கை இருக்கிறது. கங்கைக் கரையின் தலைவனாம் குகன் இராமனை காண வருகிறான்...<br /><br />வரும் குகன் இராமனை காண வெறுங்கையோடு வரவில்லை. உண்ண உணவு கொணருகிறான்.<br /><br /><br /><span style="color:#000066;">'இருத்தி ஈண்டு' என்னலோடும் இருந்திலன்; எல்லை நீத்த<br />அருத்தியன், 'தேனும் மீனும் அமுதினுக்கு அமைவது ஆகத்<br />திருத்தினென் கொணர்ந்தேன்; என்கொல் திரு உளம்?' என்ன, வீரன்<br />விருத்த மாதவரை நோக்கி முறுவலன், விளம்பலுற்றான்:<br /></span><br /><br />அமரச் சொல்லி இராமன் சொல்லியும் குகன் அமரவில்லை. மற்று தான் கொணர்ந்த தேனும் மீனும் ஏற்க சொல்லி வேண்டுகிறான்.<br /><br /><br /><span style="color:#000066;">'அரிய, தாம் உவப்ப, உள்ளத்து அன்பினால் அமைந்த காதல்<br />தெரிதரக் கொணர்ந்த என்றால், அமிழ்தினும் சீர்த்த அன்றே?<br />பரிவினின் தழீஇய என்னின் பவித்திரம்; எம்மனோர்க்கும்<br />உரியன; இனிதின் நாமும் உண்டனெம் அன்றோ?' என்றான்.</span><br /><br /><em>"உள்ளத்தில் அமைந்த அன்பால் நீ கொணர்ந்த இப்பொருட்கள் அமுதத்தை ஒத்தவை. இவை எனக்கு விலக்கத்தக்கவை ஆயினும் உனது அன்பினால் கொணர்ந்தமையால் இவை புனிதமானவை. எனக்கு ஏற்புடையதே. நான் இதனை உண்டவன் ஆகினேன்."</em><br /><br />எனக்கூறி இராமன் அதனை விலக்குகிறான். இராமன் சத்திரியன். அவனுக்கு புலால் ஏற்புடையது. ஆயினும் விலக்குகிறான்.<br /><br />வள்ளுவன் எழுதிய புலால் மறுத்தலுக்கு இங்கு இராமனே ஓர் உதாரணமாய் உயர்ந்து நிற்கிறான்.<br /><br /><br /><span style="color:#990000;">தன்ஊன் பெருக்கற்குத் தான்பிறிது ஊன்உண்பான்<br />எங்ஙனம் ஆளும் அருள்.</span><br /><br />தனது மாமிசப்பெருக்குக்காக பிற உயிர்களின் மாமிசம் உண்பவனிடம் அருள் இருக்குமோ..<br /><br />இராமன் அருளின் மறுவடிவம்... மாமிசம் அவன் ஏற்கத்தக்கதோ...இராமனின் புலால் மறுத்தல் குகனை மாற்றுகிறது. மற்றோரிடத்தில் குகன் சொல்கிறான்...<br /><br /><span style="color:#000066;">'தேன் உள; திணை உண்டால்; தேவரும் நுகர்தற்கு ஆம்<br />ஊன் உள; துணை நாயேம் உயிர் உள; விளையாடக்<br />கான் உள; புனல் ஆடக் கங்கையும் உளது அன்றோ?<br />நான் உளதனையும் நீ இனிது இரு; நட, எம்பால்;<br /></span><br /><em>"தேவரீர், தாங்கள் உண்ண தேனும், திணையும் உள்ளது. நான் உயிர் வாழ ஊன் உள்ளது. விளையாட காடும் நீராட கங்கையும் உள்ளது. நான் உள்ளவரை இங்கிருப்பாய்... "</em> என்கிறான் குகன். ஊன் நீக்கி இராமன் கொள்வதற்காக திணையை கொணர்கிறான். </span><br /><br /><p><span style="font-size:85%;">இராமனும் குகனின் அன்பை ஏற்று, குகனையும் தனது சகோதரனாய் பாவித்து குகனோடு ஐவரானோம் என்று சொல்லி தந்தை சொல் நின்று கானகம் ஏகுகிறான்.</p><br /><span style="color:#990000;">கொல்லான் புலாலை மறுத்தானைக் கைகூப்பி<br />எல்லா உயிருந் தொழும்</span><br /><br />வள்ளுவன் வாக்குக்கு இணங்க புலால் நீக்கிய இராமனை எல்லா உயிர்களும் தொழுகின்றன.<br /><br /><br /></span><br /><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37501112-116485008893582715?l=saathveegan.blogspot.com' alt='' /></div>சாத்வீகன்http://www.blogger.com/profile/00614498530049746647noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-37501112.post-1163914340949679242006-11-18T21:27:00.000-08:002006-11-20T12:38:34.303-08:00<span style="font-size:85%;"><strong></strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>கேசினோ ராயல்</strong><br /><br />டேனியல் கிரெய்க் நடித்தது.<br /><br />நவம்பர் 17ம் தேதிமுதல் திரையிரங்குகளில்.. அடுத்த நாளே பார்த்தாயிற்று.. அதைப்பற்றி வலை பதியாவிட்டால் நன்றாக இருக்குமா...<br /><br />பியர்ஸ் பிராஸ்னனையே தொடர்ந்து ஜேம்ஸாக பார்த்ததனால், போட்டோக்களில் டேனியல் கிரெய்க்கை ஜேம்ஸ்பாண்டாக ஏற்பது கடினமாக இருந்தது..<br /><br />ஆனால் திரையில் மனிதர் பின்னுகிறார்...<br />நடிப்பு அபாரம்...<br /><br />பிராஸ்னன் படங்கள் யாவிலும் ஜேம்ஸ்பாண்டை விடவும் அவரது உபகரணங்கள், பிரம்மாண்டமான கதை வலுவாக இருக்கும்.<br /><br />இந்த படம் முற்றிலும் மாறாக இருந்தது.<br /><br />ஐயான் பிளம்மிங்கின் மூல நூலான கேசினோ ராயலையே தழுவி எடுக்கப்பட்ட படம்..<br /><br />ஜேம்ஸ் பாண்டு படங்களை அதன் பிரம்மாண்டம், துரத்தல் காட்சிகளுக்காகவே பார்ப்பவர் நீங்கள் என்றால் இந்தப் படம் உங்களுக்கானதல்ல...<br /><br />கதையின் துவக்கத்தில் ஜேம்ஸ்பாண்டு கொலை செய்து 00 அந்தஸ்தை பெறுகிறார். படத்தின் பெயர்பட்டியல் ஓட துவங்குகிறது படம்..<br /><br />எடுத்த எடுப்பில் மடகஸ்கரில் வில்லனின் அடியாளைத்துரத்தும் ஜேம்ஸ்.. கிரேனில் ஏறி ஓடும் காட்சிகள், தாவி ஓடும் வில்லனின் அடியாள்... வாவ் அபாரம்..<br /><br />பிறகு ஜேம்ஸ் தொடர்ந்து வில்லனின் மற்றொரு அடியாள் டிமிட்ரியாஸின் நடவடிக்கைகளை கவனிக்கிறார்.. டிமிட்ரியாசின் நடவடிக்கைகளை அவன் மனைவி மூலம் அறிகிறார். (ஜேம்ஸ் எவ்வாறு அதை அறிவார் என்பது அனைவரும் அறிந்ததே)<br /><br />டிமிட்ரியாஸை தீர்த்து கட்டும் ஜேம்ஸ் பிறகு ஒரு விமானத்தகர்ப்பை சாகசங்கள் செய்து தடுத்து நிறுத்துகிறார்.<br /><br />இதன் பின்னால் இருக்கும் வில்லன் யார். யார் இதையெல்லாம் செய்கிறார்கள்...<br /><br />லே சிஃப் (வில்லன்) சர்வதேச பயங்கரவாதிகளுக்கு பணம் கொடுத்து வாங்குபவன். அவனுடைய பணம் சேர்க்கும் திட்டமே இது என தெரிய வருகிறது..<br /><br />கடும் பணப்பற்றாக்குறையில் இருக்கிறான் லே சிஃப். அவன் யாருக்கு பணம் தர வேண்டுமோ அவர்கள் அவனை நெருக்குகிறார்கள்.<br /><br />பணம் சேர்க்க தனக்கு கைவந்த கலையான சீட்டாட்டத்தில் இறங்குகிறான் லே சிஃப். அதை தடுத்து நிறுத்தி அவனை தோற்கடிக்க தோதான ஆள் என கண்டறியப்பட்டு களமிறக்கப் படுகிறார் ஜேம்ஸ்..<br /><br />ஜேம்ஸ் சீட்டாட வேண்டிய பணத்தை அவருக்கு தர நியமிக்கப் படுகிறாள் வெஸ்பர் லிண்ட் (எவா க்ரீன்). முதல் பார்வையிலேயே இருவருக்குள்ளே காதல் மலர்கிறது...<br /><br />அடுத்து வரும் காட்சிகளில் சீட்டாட்டமும், வில்லனை துரத்தும் கடன்காரர்களுடன் ஜேம்ஸ் சண்டையும்..<br /><br />ஜேம்ஸை ஆட்டத்திலிருந்து துரத்த விஷம் கொடுக்கிறான் வில்லன். காப்பாற்றுகிறாள் வெஸ்பர். ஆட்டத்தை தொடரும் ஜேம்ஸ் வில்லனை தோற்கடிக்கிறார்.<br /><br />ஆட்டத்தில் வென்ற ஜேம்சையும் வெஸ்பரையும் கடத்தி மிரட்டி பணம் கேட்கிறான் வில்லன். வில்லனின் சித்தரவதையில் மயங்கி சாய்கிறார் ஜேம்ஸ்.<br /><br />லே சிஃப்பின் கடன்காரர்கள் அவனை தீர்த்துகட்ட, ஆஸ்பத்திரியில் கண்விழிக்கிறார் ஜேம்ஸ். </span><br /><span style="font-size:85%;"><br />வெஸ்பர் மீது கொண்ட காதலால் வேலையை ராஜினாமா செய்கிறார். ஜேம்ஸ் வென்ற பணம் சேர வேண்டிய இடத்தில் சேரவில்லை.<br /><br />வெஸ்பர் பணத்தை யாரிடமோ கொடுக்க செல்வதை பார்க்கும் ஜேம்ஸ் பின்தொடர்கிறார். பிறகு வெனிஸ் நகரில் ஒரு கட்டத்தில் நடக்கிறது சண்டை. கட்டிடமே இடிந்து நீரில் விழ ஜேம்ஸ் வெஸ்பரை காப்பாற்ற முயல, வெஸ்பர் லிஃப்டில் தன்னைத்தானே பூட்டிக்கொண்டு நீரில் மூழ்கி இறக்கிறாள்.<br /><br /><br />லே சிஃப்பை கொன்ற வொயிட்டிடம் இருந்து தன்னை காக்கவே வெஸ்பர் பணத்தை கொண்டு சென்றாள் என அறியும் ஜேம்ஸ் கதறி அழுகிறார்.<br /><br />வொயிட்டை தேடிப்பிடித்து காலில் சுட்டு "என் பெயர் பாண்டு, ஜேம்ஸ்பாண்டு" என ஜேம்ஸ் சொல்ல முடிகிறது படம்.<br /><br />பிரம்மாண்டங்கள் படத்தில் உண்டு என்றாலும் முந்தைய படங்கள் போல அல்ல.. ஜேம்ஸ்பாண்டின் கதாபாத்திரத்துக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து எடுக்கப்பட்ட படம். பார்க்க வேண்டிய படம்.<br /><br /><br /><br /><br /></span><span style="font-size:85%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37501112-116391434094967924?l=saathveegan.blogspot.com' alt='' /></div>சாத்வீகன்http://www.blogger.com/profile/00614498530049746647noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-37501112.post-1163779797821379552006-11-17T08:06:00.000-08:002006-11-17T08:11:32.980-08:00<span style="font-size:85%;color:#6633ff;"><em></em></span><br /><span style="font-size:85%;color:#6633ff;"><em>அன்னை பாலகுமரனை துயிலெழுப்புதல்</em></span><br /><br /><span style="font-size:85%;">ஓங்கிவளர் கயிலை மலைமாட்டு தலைவைத்து<br />தூங்கும் ஓர்குமரா பொழுது புலர்ந்ததுகாண்<br />எங்கள் தவப்புதல்வா நீளும் நித்திரை<br />நீங்கி நித்தம் அடியார்க்கருள நீயெழுவாய்<br /><br />முன்னை புரிந்த எந்தவம் விளைந்தவனே<br />தன்னை மறந்தவன் போல் நாடகமேன்<br />அன்னை குரல் கேட்டும் துயிலுகின்றாய்<br />பின்னை நாளில் ஆடிக்களைத்தாய் போலும்<br /><br /><br />ஆதவனும் ஆங்கு மேற்செலாது நிற்கின்றான்<br />வேதத்தின் விளைபயனே ஈண்டு தூங்க<br />இதமான தன்கதிர் பட்டு துயிலெழுந்தால்<br />நிதமெனக்கு நான்முகன் போல்சிறை எனபயந்தே<br /><br /><br />இத்தனையும் உன்பொருட்டு இன்னமும் துயில்கொள்வாய்<br />சாத்திரங்கள் தடுமாறும் நித்திரை நீதொடர்ந்தால்<br />ஆத்திரம் மூளவில்லை அழகுமுகம் கண்டற்பால்<br />பாத்திறத்தால் பலசொல்வேன் பாலகனே நீயெழுவாய். </span><br /><p><span style="font-size:85%;"></span> </p><p><span style="font-size:85%;"> </p><br /><br /><em><br /><br /><br /></em><em></em></span><span style="font-size:85%;"><em></em></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37501112-116377979782137955?l=saathveegan.blogspot.com' alt='' /></div>சாத்வீகன்http://www.blogger.com/profile/00614498530049746647noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-37501112.post-1163715437120851262006-11-16T14:15:00.000-08:002006-11-19T18:20:12.550-08:00<span style="font-size:85%;">வெய்யோனொளி வெட்கித் தோற்கும் முகவழகே<br />செய்யும் செயல்யாவும் நின்கருணை கொண்டே<br />மெய்யாய் உன்புகழ் கூறும் அடியவர்க்கே<br />உய்யும் வழியுணர்த்தும் உன்பெயரே<br /><br /><br />பைந்தமிழில் யாண்டும் உனைப்பாட நானுவந்தேன்<br />செந்தமிழில் மனம் மகிழழும் திருக்குமரா<br />கந்தா என்கவியாவும் நான்சாற்ற நீஏற்பாய்<br />எந்தை இறைவா எந்நாளும்<br /><br /><br />செந்தழல் விளைந்த செல்வத் திருக்குமரா<br />விந்தைபல விளைத்திடும் வெற்றி வேலழகா<br />சிந்தையில் சதிராடும் வள்ளி மணாளா<br />தந்திடும் எனக்கே தமிழ்.<br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37501112-116371543712085126?l=saathveegan.blogspot.com' alt='' /></div>சாத்வீகன்http://www.blogger.com/profile/00614498530049746647noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-37501112.post-1163519176465352732006-11-14T07:43:00.000-08:002007-02-15T06:37:10.660-08:00<span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">"கடைக்குப் போனியே, மிச்சம் எவ்வளவு, இருபது ரூபாயா?"<br /><br />"இருபதுன்னா எவ்வளவு மாமா ? Thirty தானே..."<br /><br />"இருபதுன்னா Twenty."<br /><br />"அதெல்லாம் எனக்கு தெரியாது. Fifty Rupees கொடுத்தேன். Biscuit Twenty. மிச்சம் Thirty."<br /><br />பத்து வயது சிறுவன். பெற்றோர் தமிழர். தமிழ் நாட்டிலேயே பிறந்து வளர்ந்தவன். நகரின் சிறந்த மெட்ரிகுலேசன் பள்ளி...<br />தமிழில் எண்ணத் தெரியவில்லை...<br /><br />History, Geography என்று சொல்லாமல் வரலாறு, புவியியல் என்று சொல்லும் நான் அச்சிறுவனின் கண்ணில் வித்தியாசமாகத் தான் தெரிகிறேன்.<br /><br />வரலாறு என்றால் அஜித் படமாக மட்டும் அறிந்திருக்கும் குழந்தைகள்.<br /><br />நமது பள்ளிகள் வெறுமனே ஆங்கிலத்தில் பேசி பொதி சுமக்கும் சமுதாயத்தையா உருவாக்கி வருகின்றன?</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37501112-116351917646535273?l=saathveegan.blogspot.com' alt='' /></div>சாத்வீகன்http://www.blogger.com/profile/00614498530049746647noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-37501112.post-1163388637551366512006-11-12T19:28:00.000-08:002006-11-14T18:18:46.550-08:00<span style="font-size:85%;">வலைத்தளம் எங்கும் புதுக்கவிதைகள்.<br />எளிமையும் புரிதலும் மட்டும் புதுக்கவிதைகளா..<br /><br />புதுக்கவிதைக்கென இலக்கணம் உண்டா...<br /><br /><span style="color:#000066;">வார்த்தைகள்<br />ஒன்றின் கீழ்<br />ஒன்றுதான்<br />புதுக்கவிதையோ ?</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37501112-116338863755136651?l=saathveegan.blogspot.com' alt='' /></div>சாத்வீகன்http://www.blogger.com/profile/00614498530049746647noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-37501112.post-1163380232347075062006-11-12T17:08:00.000-08:002006-11-19T18:40:22.940-08:00<span style="font-size:85%;">கம்பராமாயணம் கோலம் காண் படலம்<br /><br />வில்லொடித்த பின், தசரதன் முதலானோர் சீதையை பெண்பார்க்க வந்ததை விவரிக்கும் படலம்.<br /><br />அதன் அழகியலுக்காக எத்தனை முறை படித்தாலும் அலுக்காத படலம்.<br /><br />பெண் பார்க்கும் படலத்தில் காபி கொடுத்துவிட்டு குனிந்த தலை நிமிராமல் செல்வதாய் தமிழ் படங்கள் சித்தரிக்கும் இடம்...<br /><br />கம்பன் காட்டும் காட்சி வித்தியாசமானது...<br /><br />சீதை அலங்கரிக்கப் படும் விதத்தை கம்பன் சொல்லும் இடம்..<br /><br /></span><span style="font-size:85%;"><span style="color:#000066;">உமிழ் சுடர்க் கலன்கள், நங்கை உருவினை மறைப்பது ஓரார்,<br />அமிழ்தினைச் சுவை செய்தென்ன, அழகினுக்கு அழகு செய்தார் </span><br /><br />அமுதம் ஏற்கனவே இனிமை. அதில் யாராவது சர்க்கரை போடுவார்களா. நகைகள் போட்டு அழகிய சீதையை மேலும் அழகாக்கும் முயற்சி அது போன்றதே... </span><br /><br /><p><span style="font-size:85%;">சீதையின் அழகை கண்டு தோழியர், மயங்கி நிற்றல்</span></p><p><span style="font-size:85%;"><br /><span style="color:#000066;">"அழகு எலாம் ஒருங்கே கண்டால், யாவரே ஆற்றவல்லார்?"</span></span></p><p><span style="font-size:85%;color:#330033;">"மொத்த அழகும் ஒன்று சேர்ந்து என்னை வதைப்பது கொடுமையடி" - வைரமுத்து<br /></span><span style="font-size:85%;"></span></p><p><span style="font-size:85%;">பிறகு சீதை மண்டபம் அடைகிறாள். சீதை மண்டபம் அடைதலும், வணங்குதலும்.. வசிட்டன், விசுவாமித்திரன் அவளை வியத்தலும் அடுத்தடுத்த கவிகளில் கம்பன் அடுக்குகிறான்.</span></p><p></p><p><span style="font-size:85%;">விசுவாமித்திரனின் வியப்பு<br /></span></p><p><span style="font-size:85%;color:#000066;">அச்சு என நினைத்த முதல் அந்தணன் நினைந்தான்;</span><span style="font-size:85%;"><br /><span style="color:#000066;">பச்சை மலை ஒத்த படிவத்து, அடல் இராமன்,<br />நச்சுடை வடிக் கண் மலர் நங்கை இவள் என்றால்,<br />இச் சிலை கிடக்க; மலை ஏழையும் இறானோ?'</span></span></p><p><span style="font-size:85%;color:#000000;">இச்சிலை போன்ற சிலை சீதை கிடைக்க இராமன் ஒரு வில்லென்ன, மலை ஏழையும் பொடியாக்க மாட்டானோ?</span></p><p></p><p></p><br /><span style="font-size:85%;color:#000066;">எய்ய வில் வளைத்ததும் இறுத்ததும் உரைத்தும்,<br />மெய் விளைவு இடத்து, முதல் ஐயம் விடலுற்றாள்,<br />ஐயனை, அகத்து வடிவே அல, புறத்தும்,<br />கை வளை திருத்துபு, கடைக் கணின் உணர்ந்தாள்</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">எல்லோரும் இருக்கும் சபை, சீதைக்கு இராமனை பார்க்க வேண்டும். வில்லை உடைத்த வீரன், அன்று தான் பார்த்த அதே வீரனா என ஐயம். எப்படி பார்ப்பாள் சீதை. வளையலை சரி செய்வது போல் கடைக் கண்ணால் பார்க்கிறாளாம்.</span><br /><br /><span style="font-size:85%;">கம்பனின் கவிநயம் இங்கு அருமை. கவிதையாய் ஒரு பெண் பார்க்கும் படலத்தை நம் கண் முன் நிறுத்துகிறான்.</span><br /><br /><span style="font-size:85%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37501112-116338023234707506?l=saathveegan.blogspot.com' alt='' /></div>சாத்வீகன்http://www.blogger.com/profile/00614498530049746647noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-37501112.post-1163305054838809032006-11-11T20:15:00.000-08:002006-11-12T22:12:00.000-08:00<span style="font-size:85%;color:#000066;">வலைத்தளம் முழுதும் சுற்றி வந்தும் மரபு கவிதைகளை பார்க்க முடியவில்லை. தமிழில் மரபு கவிதைகள் அருகி வருகின்றன.<br />இன்றைய கவிஞர்கள் தங்களை நவீனம் சார்ந்து புதுக்கவிதைகளுடனேயே இணைத்துக் கொள்கிறார்கள்...<br /><br />வணிக பத்திரிகைகளில் கவிதைக்கு இடமில்லை என்று பார்த்தால்<br />தீவிர தளத்தில் இயங்கும் இதழ்களில் புதுக்கவிதைகள் மட்டும்...<br /><br />வெளியிடப்படும் கவிதை நூல்கள் யாவும் நவீனம் சார்ந்து, பாரதியை தாண்டி மரபு தமிழில் இருப்பதாகவே தெரியவில்லை...<br /><br />மரபு மரபழிந்து போக யார் காரணம்..<br />பொது விருப்பத்தில் மரபிற்கு இடமில்லை என்று கருதி மரபை புறம் தள்ளிய கவிஞர்களா..<br />மரபிலிருந்து மாறுபட்டவர்களாய் தோற்றமளிக்கும் வாசகர் வட்டமா...<br /><br /><br />நவீனமோ, மரபோ கவிதைகளை அவற்றின் கனத்திற்காக, அழகியலுக்காக ஏற்றுக் கொள்ளும் வட்டம் என்றும் உண்டு...<br /><br />கவிதை தொழில் என்று கொள்ளும் கவிஞர்காள்...<br />மரபிலும் சற்று கவி படைப்பீர்......<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37501112-116330505483880903?l=saathveegan.blogspot.com' alt='' /></div>சாத்வீகன்http://www.blogger.com/profile/00614498530049746647noreply@blogger.com2